5 Swangerskap Rooi Vlagte wat Elke Vennoot Moet Ken

‘n Skielike, erge hoofpyn — die soort wat sy beskryf as die ergste hoofpyn van haar lewe, of fundamenteel anders as enige hoofpyn wat sy voorheen gehad het — gekombineer met visuele versteurings is die kenmerkende waarskuwingsteken van preeklampsie. Dit is 'n lewensbedreigende toestand, en dit kan binne ure tot aanvalle (eclampsie) of orgaanfalen lei.

Preeclampsie beïnvloed 5-8% van swangerskappe en word gekenmerk deur gevaarlik hoë bloeddruk wat bloedvate regdeur die liggaam beskadig. Dit ontwikkel tipies na 20 weke, maar kan vroeër of selfs postpartum voorkom.

Die visuele veranderinge om op te let: vaag visie, sien kolle of flitsende ligte, tydelike verlies van visie in een of albei oë, of ligsensitiwiteit. Ander geassosieerde simptome sluit skielike swelling in die gesig en hande in (nie die normale enkel swelling nie — dit is anders), pyn in die boonste regter buik (onder die ribbes, wat lewerbetrokkenheid aandui), skielike naarheid of braking in die tweede of derde trimester, en vinnige gewigstoename weens vloeistofretensie oor 'n paar dae.

Waarom vennote dit moet weet: sy mag hierdie simptome afmaak. Hoofpyn is algemeen in swangerskap, en sy mag aanneem dit is dehidrasie of stres. Swelling is algemeen in swangerskap, en sy mag nie besef dat die gesig en hand swelling anders is as enkel swelling nie. Jy mag hierdie veranderinge opmerk voordat sy dit doen — of jy mag die een wees wat sê, "Hierdie hoofpyn is anders. Ons gaan na die ER."

Preeclampsie is die tweede grootste oorsaak van moederlike dood wêreldwyd. Die enigste geneesmiddel is bevalling. Vroeg opsporing deur die herkenning van hierdie simptome red lewens. Moet nie die kantoor bel en wag vir 'n terugbel nie. Gaan na die ER.

Enige bloeding wat 'n pad binne 'n uur of minder deurweek, is 'n mediese noodgeval op enige stadium van swangerskap. Moet nie wag om te sien of dit stadiger raak nie. Moet nie probeer om dit self te evalueer nie. Gaan na die ER.

In die eerste trimester kan swaar bloeding 'n miskraam aandui (wat mediese ingryping mag vereis om gevaarlike bloedverlies te voorkom) of 'n buitebaarmoederlike swangerskap — 'n bevrugte eier wat buite die baarmoeder ingeplant is, meesal in 'n fallopiese buis. 'n Gebroke buitebaarmoederlike swangerskap veroorsaak lewensbedreigende interne bloeding. Waarskuwingstekens van buitebaarmoederlike ruptuur: skielike skerp pyn aan een kant, duiseligheid of flouval, en skouerpyn.

In die tweede en derde trimesters is swaar bloeding meer kommerwekkend omdat dit 'n placenta previa (die placenta wat gedeeltelik of ten volle die serviks bedek) of placentale abrupsie (die placenta wat van die baarmoederwand skei voor bevalling) kan aandui. Placenta abrupsie is 'n werklike noodgeval — dit sny die baba se suurstofvoorsiening af en kan massiewe bloeding in die moeder veroorsaak. Tekens sluit swaar bloeding, erge buikpyn, 'n stywe of sensitiewe buik, en rugpyn in.

Wat van ligte vlekke? Ligte vlekke (’n paar druppels) is algemeen, veral in die eerste trimester, en is gewoonlik onskadelik. Maar dit verdien steeds 'n oproep aan die verskaffer binne 24 uur. Die onderskeid tussen "bel die dokter" en "gaan na die ER" is volume en begeleidende simptome.

As 'n vennoot, hier is jou rol: as sy jou van die badkamer af bel en sê sy bloei, gaan na haar toe. Vra hoeveel — is dit druppels of vloei dit? Is daar pyn? Is sy duiselig? As daar enige twyfel is, gaan jy in. Hospitale sal jou nooit verkwalik vir versigtigheid nie.

Na ongeveer 28 weke word die baba se bewegingspatroon relatief konsekwent. Elke baba is anders — sommige is baie aktief, sommige is meer sag — maar die belangrike ding is die baba se individuele patroon. 'n Merkbare verandering van daardie patroon is 'n rede om op te tree.

Die standaardbenadering is skop telling: een keer per dag (ideaal op 'n tyd wanneer die baba gewoonlik aktief is), lê sy op haar kant en tel hoe lank dit neem om 10 duidelike bewegings te voel. Skop, rolle, stoot en hik tel almal. Meeste babas bereik 10 binne 30 minute tot 2 uur.

Wanneer om bekommerd te wees: as sy nie 10 bewegings in 2 uur voel nie, as die baba merkbaar stiller as gewoonlik was vir verskeie ure, of as sy eenvoudig voel iets is verkeerd. Moederlike instink oor verminderde beweging is die vroegste waarskuwingsteken in baie gevalle van fetale nood.

Eerste stappe: laat haar iets koud en soet drink (sinaasappelsap is die klassieke), lê op haar linker kant, en fokus op bewegings vir 'n uur. Dikwels word die baba wakker. As nie — of as sy steeds ongemaklik voel nie — bel die verskaffer of gaan direk na arbeid en bevalling vir monitering. Moet nie wag tot môre nie. Moet nie wag tot die oggend afspraak nie.

Verminderde fetale beweging kan probleme met die navelstring, placentale onvoldoende (die placenta wat nie genoeg voedingstowwe of suurstof lewer nie), of ander komplikasies aandui. In baie gevalle laat vroeë opsporing deur skop telling ingryping toe wat die baba se lewe red.

As haar vennoot mag jy die een wees wat haar aanmoedig om te bel. Vroue huiwer dikwels, bekommerd oor om 'n las te wees of oor te reageer. Wees die persoon wat sê: "Kom ons gaan net laat kyk. Ek verkies om in te gaan vir niks as om nie in te gaan wanneer iets verkeerd is nie."

‘n Temperatuur bo 100.4°F (38°C) tydens swangerskap benodig vinnige mediese aandag. Koors is nie net ongemaklik in swangerskap nie — dit kan die ontwikkelende baba direk benadeel en mag 'n gevaarlike onderliggende infeksie aandui.

Waarom koors gevaarlik is: in die eerste trimester is volgehoue hoë liggaamstemperatuur geassosieer met neurale buisdefekte. Gedurende swangerskap kan koors infeksies aandui wat voortydige arbeid kan ontketen. Sekere infeksies — veral chorioamnionitis (infeksie van die amniotiese vloeistof en membrane) — is mediese noodgevalle wat onmiddellike bevalling vereis.

Algemene oorsake van koors in swangerskap: urienweginfeksies (uiters algemeen in swangerskap en kan vinnig tot niersiektes lei), griep en COVID-19 (albei dra hoër risiko's van ernstige siekte tydens swangerskap), voedselgedraagde siektes (listeriose, salmonella), apendisitis of ander buikinfeksies, en chorioamnionitis (koors + slegte ruikende afskeiding + baarmoeder sensitiewe = noodgeval).

Wat om te doen: neem haar temperatuur met 'n werklike termometer. As dit bo 100.4°F is, gee haar asetaminofen (Tylenol) vir koors — dit is veilig tydens swangerskap. Moet NIE ibuprofen (Advil, Motrin) of aspirien gee nie. Dwing vloeistowwe. Bel haar OB se kantoor of gaan na dringende sorg.

Gaan na die ER as: die koors bo 102°F is, sy het koue of skud, daar is buikpyn of baarmoeder sensitiewe, daar is slegte ruikende vaginale afskeiding, sy het kontraksies, sy is verward of ongewoon slaperig, of die koors reageer nie op asetaminofen nie.

Voorkoming is belangrik: die griepprik en COVID-vaksinasie word tydens swangerskap aanbeveel. As sy nie ingeënt is nie, bespreek dit met haar verskaffer. Hierdie is nie net vir haar nie — moederlike antistowwe kruis die placenta en beskerm die baba in die eerste maande van die lewe.

Dit is die rooi vlag wat die minste aandag kry en mag die belangrikste wees. Selfmoord is 'n leidende oorsaak van dood tydens swangerskap en in die eerste jaar postpartum. Perinatale gemoedstoornisse — insluitend prenatale depressie en angs — beïnvloed tot 1 op 5 swanger vroue, en selfmoordgedagtes is baie meer algemeen as wat die meeste mense dink.

Waarskuwingstekens: volgehoue hartseer of hopeloosheid wat langer as twee weke duur, onttrekking van aktiwiteite en mense wat sy normaalweg geniet, uitdrukking van waardeloosheid of gevoel soos 'n las ("Julle sou almal beter af wees sonder my"), praat oor die dood of nie wil leef nie, besit weggee, dramatiese veranderinge in slaap (kan nie slaap ondanks uitputting, of slaap heeltyd), verlies van belangstelling in die swangerskap of die baba, verhoogde substansgebruik, en uiterste gemoedstoestand veranderinge buite normale swangerskap hormone.

As sy enige gedagtes van selfbesering of selfmoord uitdruk — selfs casual, selfs as 'n "grap" — neem dit elke keer ernstig op. Hier is wat om te doen:

Bly by haar. Moet haar nie alleen laat nie. Luister sonder oordeel en sonder om te probeer om dit op te los. Moet nie sê "dit is net hormone" of "dink aan die baba" nie — hierdie reaksies sluit die gesprek af en verhoog skaamte.

Neem aksie: bel die 988 Selfmoord & Krisis Lifeline (bel of teks 988) vir onmiddellike leiding. Bel die Postpartum Support International hulplijn (1-800-944-4773) — hulle ondersteun mense tydens swangerskap ook. Kontak haar OB of vroedvrou om te rapporteer wat gebeur. As sy in onmiddellike gevaar is, bel 911.

Perinatale depressie is hoogs behandelbaar. Terapie, medikasie (verskeie antidepressante word as veilig in swangerskap beskou), en ondersteuningsgroepe kan 'n enorme verskil maak. Jy kan dit nie self regmaak nie, en jy moet nie probeer nie. Jou rol is om die brug tussen haar en professionele hulp te wees — en om seker te maak sy weet sy is nie gebroke nie, sy is nie swak nie, en sy is nie alleen nie.

Die tyd om voor te berei vir 'n swangerskap noodgeval is reg nou — terwyl jy kalm is, duidelik dink, en tyd het om deeglik te wees. In 'n werklike noodgeval laat adrenalien jou vergeet van basiese dinge. Voorbereiding verander paniek in 'n kontrolelys.

Op jou foon reg nou: stoor haar OB/vroedvrou se kantoor nommer EN hul na-ure noodgevallyn. Stoor die hospitaal se arbeid en bevalling direkte lyn (nie die hoofsentraal nie — bel en vra vir die L&D direkte nommer). Programmeer die hospitaaladres in jou GPS gunstelinge. Stoor 988 (Selfmoord & Krisis Lifeline) en 1-800-222-1222 (Giftige Kontrole).

Ken hierdie dinge uit die hoof: haar bloedgroep (krities as sy 'n transfusie benodig), haar huidige medikasies en geneesmiddelallergieë, haar swangerskap komplikasies of risiko faktore (gestasionele diabetes, preeklampsie risiko, placenta previa, ens.), die naam van haar OB/vroedvrou, en die vyf rooi vlagte van hierdie bladsy.

Hou gereed by die deur (van 34 weke af): die hospitaal sak, haar versekering kaart en ID (hou kopieë op jou foon ook), 'n foonlaaier, en 'n gedrukte lys van medikasies en allergieë.

Heb 'n plan vir: wie kyk na ander kinders as jy hulle het, wie ry as jy gedrink het, 'n alternatiewe roete na die hospitaal as jou gewone pad geblokkeer is, en wie om te bel as jy ondersteuning by die hospitaal benodig.

Die belangrikste ding wat jy na enige noodgeval bring is nie 'n sak of 'n telefoonnommer nie — dit is die vermoë om beslissend op te tree omdat jy vooraf voorberei het. Sy mag in pyn wees, bang wees, of nie in staat wees om vir haarself op te tree nie. In daardie oomblikke is jy haar stem. Die tyd wat jy nou spandeer om voor te berei is een van die mees betekenisvolle dade van vennootskap tydens swangerskap.