Οργή στην Περιεμμηνόπαυση — Ένας Οδηγός για τους Συντρόφους για να Μην το Χειροτερέψετε

Η οργή στην περιεμμηνόπαυση είναι ένα από τα πιο εκπληκτικά συμπτώματα τόσο για τις γυναίκες όσο και για τους συντρόφους τους. Αν η σύντροφός σας — κάποια που δεν ήταν ποτέ επιρρεπής στην οργή — ξαφνικά βιώνει εκρηκτική ευερεθιστότητα, δυσανάλογη οργή για μικρά πράγματα ή μια συνεχόμενη σιγοβράζουσα αναστάτωση, υπάρχει μια βιολογική εξήγηση.

Η προγεστερόνη, η οποία έχει ηρεμιστική, παρόμοια με το GABA, επίδραση στον εγκέφαλο (παρόμοια με την αντι-άγχους φαρμακευτική αγωγή), είναι η πρώτη ορμόνη που μειώνεται στην περιεμμηνόπαυση. Καθώς η προγεστερόνη πέφτει, ο εγκέφαλός της χάνει το φυσικό του συναισθηματικό μαξιλάρι. Ταυτόχρονα, η οιστρογόνο — που ρυθμίζει τη σεροτονίνη (σταθερότητα διάθεσης) και τη ντοπαμίνη (κίνητρο και ευχαρίστηση) — κυμαίνεται άγρια. Ο συνδυασμός δημιουργεί ένα νευροχημικό περιβάλλον όπου ο συναισθηματικός θερμοστάτης της είναι ουσιαστικά σπασμένος.

Αυτή δεν είναι οργή που επιλέγει. Είναι οργή που παράγει το νευρικό της σύστημα επειδή οι ορμόνες που κανονικά ρυθμίζουν τις συναισθηματικές αντιδράσεις είναι σε χάος. Πολλές γυναίκες περιγράφουν την οργή στην περιεμμηνόπαυση ως αίσθηση κατοχής — μπορούν να ακούσουν τον εαυτό τους να αντιδρά δυσανάλογα και δεν μπορούν να το σταματήσουν. Η ντροπή που νιώθει μετά είναι συχνά χειρότερη από την ίδια την οργή. Η κατανόηση αυτής της βιολογίας δεν δικαιολογεί επιβλαβή συμπεριφορά, αλλά θα πρέπει να αλλάξει θεμελιωδώς τον τρόπο που ερμηνεύετε τι συμβαίνει.

Αυτό είναι το πιο δύσκολο πράγμα για τους συντρόφους να εσωτερικεύσουν, οπότε ας είμαστε άμεσοι: η οργή δεν είναι για εσάς, ακόμα κι αν είναι στραμμένη προς εσάς. Αυτή η διάκριση έχει τεράστια σημασία.

Όταν η προγεστερόνη της καταρρέει και η οιστρογόνο κυμαίνεται, η αμυγδαλή του εγκεφάλου της (το κέντρο ανίχνευσης απειλών) γίνεται υπερδραστήρια ενώ ο προμετωπιαίος φλοιός (το κέντρο λογικής σκέψης, ελέγχου παρορμήσεων) είναι υποστελεχωμένος. Το αποτέλεσμα είναι ότι μικρές ενοχλήσεις — ένα πιάτο που άφησε στον νεροχύτη, μια ερώτηση που έγινε τη λάθος στιγμή, ένας τόνος φωνής — επεξεργάζονται από τον εγκέφαλό της ως μεγάλες απειλές. Η συναισθηματική αντίδραση είναι πραγματική, αλλά είναι δυσανάλογη προς τον προκλητή επειδή η νευρική κυκλική που ρυθμίζει αυτή την αντίδραση είναι ορμονικά υπονομευμένη.

Αυτό δεν σημαίνει ότι η συμπεριφορά σας είναι ασήμαντη. Αν δεν κάνετε συνεχώς το καθήκον σας, δεν ακούτε ή απορρίπτετε τα συναισθήματά της, αυτά είναι νόμιμα ζητήματα που υπάρχουν ανεξάρτητα από την περιεμμηνόπαυση. Αλλά αν η οργή είναι νέα, δυσανάλογη και φαίνεται να είναι τόσο έκπληκτη από αυτήν όσο και εσείς — αυτά είναι ορμόνες. Το πιο χρήσιμο πράγμα που μπορείτε να κάνετε είναι να σταματήσετε να το παίρνετε προσωπικά ενώ εξακολουθείτε να το παίρνετε σοβαρά. Ο πόνος της είναι πραγματικός ακόμα κι όταν τα λόγια της είναι άδικα.

Όταν είναι υπό την επιρροή της οργής στην περιεμμηνόπαυση, το ένστικτό σας θα είναι να υπερασπιστείτε τον εαυτό σας, να εξηγήσετε γιατί υπερβάλλει ή να αποσυρθείτε εντελώς. Όλα αυτά το κάνουν χειρότερο. Να τι πραγματικά βοηθά:

Πρώτον, ρυθμίστε τον εαυτό σας. Πάρτε μια αργή ανάσα. Αφήστε τους ώμους σας. Χαμηλώστε τη φωνή σας. Το νευρικό σας σύστημα επηρεάζει το δικό της — αν παραμείνετε ήρεμοι, γίνεστε μια συν-ρυθμιστική παρουσία αντί για μια επιπλέον απειλή. Αυτό δεν αφορά την παθητικότητα ή την υποταγή; αφορά την στρατηγική σταθερότητα.

Δεύτερον, μην προσπαθήσετε να λογικεύσετε μαζί της τη στιγμή. Όταν η αμυγδαλή καταλαμβάνει τον εγκέφαλο, η λογική δεν έχει αποτέλεσμα. Το να πείτε 'αυτό δεν είναι λογικό' ή 'ας σκεφτούμε αυτό λογικά' θα φανεί απορριπτικό και εκνευριστικό. Αντίθετα, αναγνωρίστε το συναίσθημα: 'Βλέπω ότι είσαι πραγματικά απογοητευμένη. Είμαι εδώ.' Κρατήστε το σύντομο.

Τρίτον, ξέρετε πότε να δημιουργήσετε χώρο. Αν η ένταση κλιμακώνεται παρά την ήρεμη παρουσία σας, είναι εντάξει να πείτε 'Σ'αγαπώ και θέλω να το δουλέψουμε αυτό, αλλά νομίζω ότι και οι δύο χρειαζόμαστε μερικά λεπτά. Θα είμαι στο άλλο δωμάτιο.' Αυτό δεν είναι εγκατάλειψη — είναι να δώσετε στο νευρικό της σύστημα χώρο να ρυθμιστεί. Επιστρέψτε. Πάντα επιστρέψτε.

Η ντροπή και η ενοχή που ακολουθούν ένα επεισόδιο οργής είναι συχνά πιο επώδυνες για αυτήν από την ίδια την οργή. Πολλές γυναίκες περιγράφουν ότι νιώθουν φρικτά από τη συμπεριφορά τους — γνωρίζοντας ότι η αντίδραση ήταν δυσανάλογη, ανησυχώντας ότι καταστρέφουν τις σχέσεις τους και φοβούμενες ότι αυτή η θυμωμένη εκδοχή του εαυτού τους είναι αυτή που γίνονται.

Η αντίδρασή σας σε αυτό το παράθυρο μετά το επεισόδιο είναι κρίσιμης σημασίας. Αν την τιμωρήσετε με ψυχρότητα, απαιτήσετε συγγνώμες ή αναφέρετε τι είπε στην χειρότερη στιγμή της, εμβαθύνετε τον κύκλο ντροπής. Αν αντίθετα μπορείτε να προσφέρετε χάρη — 'Αυτό ήταν δύσκολο. Ξέρω ότι δεν είσαι έτσι. Είμαστε εντάξει.' — της δίνετε άδεια να σταματήσει να περιστρέφεται και να αρχίσει να αναρρώνει.

Αυτό δεν σημαίνει ότι προσποιείστε ότι τα λόγια της δεν πόνεσαν. Σημαίνει ότι αντιμετωπίζετε τον πόνο από μια θέση συνεργασίας αντί από κατηγορία. 'Όταν είπες Χ, αυτό πόνεσε. Ξέρω ότι προήλθε από μια δύσκολη θέση, αλλά θέλω να βρούμε έναν τρόπο να περάσουμε αυτές τις στιγμές που δεν αφήνουν σημάδια.' Αυτός ο τύπος ειλικρινούς, συμπονετικού ανατροφοδότησης προσκαλεί την αποκατάσταση αντί για την αμυντικότητα.

Ενθαρρύνετέ την να μιλήσει με τον γιατρό της για την οργή. Η ορμονική θεραπεία, ιδιαίτερα η προγεστερόνη, μπορεί να μειώσει σημαντικά την συναισθηματική αστάθεια. Δεν χρειάζεται να το υπομείνει, ούτε και εσείς.

Η οργή στην περιεμμηνόπαυση υπάρχει σε ένα φάσμα, και ενώ οι περισσότερες από αυτές είναι διαχειρίσιμες με κατανόηση, επικοινωνία και μερικές φορές ιατρική θεραπεία, υπάρχουν καταστάσεις όπου η επαγγελματική υποστήριξη γίνεται απαραίτητη.

Σκεφτείτε να ζητήσετε βοήθεια αν τα επεισόδια οργής προκαλούν διαρκή ζημιά στη σχέση σας — αν υπάρχει αυξανόμενη απόσταση μεταξύ σας, αν περπατάτε συνεχώς σε αυγά, ή αν κάποιος από τους δύο έχει πει πράγματα που θεμελιωδώς αναστάτωσαν την αίσθηση ασφάλειας του άλλου. Η θεραπεία ζευγαριών με έναν επαγγελματία που κατανοεί την ορμονική υγεία μπορεί να παρέχει εργαλεία για την πλοήγηση σε αυτό που δεν θα αναπτύξετε μόνοι σας.

Αυτή θα πρέπει να μιλήσει με τον γιατρό της αν η οργή συνοδεύεται από επίμονη κατάθλιψη, αν έχει σκέψεις αυτοτραυματισμού, αν η οργή επηρεάζει τις σχέσεις της με τα παιδιά ή την ικανότητά της να λειτουργεί στη δουλειά, ή αν δεν βελτιώνεται μετά από αρκετούς μήνες. Η περιεμμηνόπαυση μπορεί να αποκαλύψει ή να επιδεινώσει υποκείμενες διαταραχές διάθεσης, και μερικές φορές η σωστή θεραπεία είναι ένας συνδυασμός ορμονικής θεραπείας και υποστήριξης ψυχικής υγείας.

Για εσάς, η ατομική θεραπεία μπορεί να είναι πολύτιμη επίσης. Το να είστε η σταθερή παρουσία στην συναισθηματική καταιγίδα κάποιου άλλου έχει κόστος. Έχοντας τον δικό σας χώρο για να επεξεργαστείτε την απογοήτευση, τη θλίψη, την σύγχυση και την κόπωση από την συμπόνια δεν είναι πολυτέλεια — είναι συντήρηση.