Οδηγός για τους Συντρόφους σχετικά με την Ανάκαμψη του Πυελικού Εδάφους Μετά τον Τοκετό

Το πυελικό έδαφος είναι μια ομάδα μυών, συνδέσμων και συνδετικών ιστών που εκτείνονται στο κάτω μέρος της πυέλου όπως μια αιώρα. Υποστηρίζει την κύστη, τη μήτρα και το ορθό, διατηρεί την ακράτεια, συμβάλλει στη σεξουαλική λειτουργία και σταθεροποιεί την πυέλο και τη σπονδυλική στήλη. Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, το πυελικό της έδαφος υπέστη αυξανόμενο βάρος καθώς το μωρό μεγάλωνε, και η ορμόνη ρελαξίνη χαλάρωσε τους συνδετικούς ιστούς του. Κατά τη διάρκεια του κολπικού τοκετού, αυτοί οι μύες τεντώθηκαν περίπου 3 φορές το μήκος ανάπαυσής τους — μια εξαιρετική τέντωμα συγκρίσιμη με το να τεντώσετε τον δικέφαλο σας 3 φορές το μήκος του. Το πουδενάλ νεύρο, το οποίο παρέχει αίσθηση και κινητικό έλεγχο, μπορεί να συμπιεστεί κατά τη διάρκεια του τοκετού, μειώνοντας προσωρινά τη λειτουργία των μυών.

Ακόμη και με καισαρική τομή, το πυελικό έδαφος επηρεάζεται. Το βάρος της εγκυμοσύνης, οι ορμονικές αλλαγές και η αλλοιωμένη στάση σώματος επιβαρύνουν αυτούς τους μύες. Οι γυναίκες που γεννούν με καισαρική έχουν χαμηλότερα ποσοστά τραυματισμού του πυελικού εδάφους από εκείνες που γεννούν κολπικά, αλλά δεν είναι απαλλαγμένες από δυσλειτουργία. Οι τραυματισμοί του λευκοτόμου (υπερβολικό τέντωμα ή ρήξη της κύριας ομάδας μυών του πυελικού εδάφους) συμβαίνουν σε 13–36% των κολπικών τοκετών και είναι πιο συχνοί με τη χρήση λαβίδων, παρατεταμένης πίεσης και μεγαλύτερων μωρών.

Το συμπέρασμα για εσάς ως σύντροφο: οι αλλαγές στο πυελικό έδαφος μετά τον τοκετό είναι σχεδόν καθολικές. Αν βιώνει συμπτώματα — απώλεια ούρων όταν φτερνίζεται, αίσθηση βάρους στην περιοχή της πυέλου ή πόνο — αυτά δεν είναι δικό της λάθος, δεν είναι ένδειξη αδυναμίας και δεν είναι κάτι που θα πρέπει απλώς να ζήσει. Είναι θεραπεύσιμες καταστάσεις που αξίζουν κατάλληλη ιατρική προσοχή.

Η φυσικοθεραπεία του πυελικού εδάφους είναι η χρυσή στάνταρ θεραπεία για τη δυσλειτουργία του πυελικού εδάφους μετά τον τοκετό — σημαντικά πιο αποτελεσματική από τις γενικές ασκήσεις μόνες τους. Ωστόσο, πολλές γυναίκες δεν γνωρίζουν ότι υπάρχει και είναι δραματικά υποχρησιμοποιημένη. Ένας φυσικοθεραπευτής του πυελικού εδάφους θα πάρει λεπτομερή ιστορικό και θα πραγματοποιήσει μια εξέταση που συνήθως περιλαμβάνει εξωτερική παρατήρηση, εσωτερική ψηφιακή αξιολόγηση (με τη συγκατάθεση, και μπορεί να σταματήσει οποιαδήποτε στιγμή), αξιολόγηση της σταθερότητας του πυρήνα και των προτύπων κίνησης, και πιθανώς βιοανάδραση. Η θεραπεία μπορεί να περιλαμβάνει στοχευμένη εκπαίδευση μυών με άμεση ανατροφοδότηση, χειροθεραπεία για την απελευθέρωση σφιχτών μυών και κινητοποίηση ουλώδους ιστού, αποκατάσταση του πυρήνα, εκπαίδευση σχετικά με τις συνήθειες της κύστης και του εντέρου, και προοδευτικό σχεδιασμό επιστροφής στις δραστηριότητες.

Πολλοί ειδικοί τώρα προτείνουν μια αξιολόγηση φυσικοθεραπείας του πυελικού εδάφους για ΟΛΕΣ τις γυναίκες μετά τον τοκετό — όχι μόνο για εκείνες με συμπτώματα — επειδή πολλά προβλήματα είναι υποκλινικά και πιο εύκολα να αντιμετωπιστούν νωρίς. Η φυσικοθεραπεία του πυελικού εδάφους καλύπτεται από τα περισσότερα ασφαλιστικά σχέδια, και μπορεί να χρειαστείτε παραπομπή από τον γυναικολόγο ή τη μαία της. Ένας τυπικός κύκ είναι 6–12 συνεδρίες σε 2–4 μήνες με ασκήσεις στο σπίτι μεταξύ των συνεδριών.

Ως σύντροφος της, μπορείτε να είστε το άτομο που θα κάνει τη φυσικοθεραπεία του πυελικού εδάφους να συμβεί. Ερευνήστε παρόχους στην περιοχή σας, αναλάβετε τη φροντίδα των παιδιών κατά τη διάρκεια των ραντεβού και αντιμετωπίστε αυτές τις επισκέψεις με την ίδια προτεραιότητα όπως οποιοδήποτε άλλο ιατρικό ραντεβού. Πολλές γυναίκες καθυστερούν ή παραλείπουν τη φυσικοθεραπεία του πυελικού εδάφους λόγω λογιστικών, κόστους ή ντροπής. Μπορείτε να αφαιρέσετε αυτά τα εμπόδια κάνοντάς το εύκολο και φυσιολογικό.

Η πρόπτωση πυελικών οργάνων (POP) συμβαίνει όταν οι μύες και οι ιστοί του πυελικού εδάφους εξασθενίζουν σε βαθμό που ένα ή περισσότερα πυελικά όργανα — κύστη, μήτρα ή ορθό — κατεβαίνουν ή προεξέχουν από τον κολπικό σωλήνα. Περίπου το 50% των γυναικών που έχουν γεννήσει κολπικά έχουν κάποιο βαθμό πρόπτωσης κατά την εξέταση, αν και πολλές είναι ασυμπτωματικές. Η συμπτωματική πρόπτωση επηρεάζει περίπου το 6–8% των γυναικών. Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν αίσθηση βάρους ή 'κάτι να πέφτει έξω', ορατή ή ψηλαφητή προεξοχή στην είσοδο του κόλπου, δυσκολία στην ούρηση ή τις κινήσεις του εντέρου, πόνο στην κάτω πλάτη που επιδεινώνεται με την όρθια στάση και συμπτώματα που επιδεινώνονται κατά τη διάρκεια της ημέρας και βελτιώνονται όταν ξαπλώνει.

Η πρόπτωση είναι θεραπεύσιμη σε κάθε στάδιο. Η φυσικοθεραπεία του πυελικού εδάφους είναι η πρώτη γραμμή θεραπείας για ήπια έως μέτρια πρόπτωση και μπορεί να βελτιώσει σημαντικά τα συμπτώματα. Ένας πεσσός — μια σιλικόνη συσκευή που εισάγεται κολπικά — υποστηρίζει τα πρόπτωτα όργανα και παρέχει άμεση ανακούφιση; πολλές γυναίκες τις χρησιμοποιούν επιτυχώς για χρόνια. Η χειρουργική επέμβαση προορίζεται για περιπτώσεις που δεν ανταποκρίνονται στη συντηρητική θεραπεία.

Αν η σύντροφός σας διαγνωστεί ή υποψιάζεται πρόπτωση, μπορεί να νιώσει συντετριμμένη, σπασμένη ή ντροπιασμένη. Η αντίδρασή σας έχει σημασία. Αντιμετωπίστε το ως ιατρική κατάσταση — γιατί αυτό είναι — όχι ως κάτι τρομακτικό ή σπασμένο. Διαβεβαιώστε την ότι είναι κοινό και θεραπεύσιμο. Βοηθήστε την να αποκτήσει γρήγορα φροντίδα. Μην την αφήσετε να υποφέρει σιωπηλά επειδή ντρέπεται να το αναφέρει, και μην αναζητήσετε στο Google τα χειρότερα σενάρια και τα μοιραστείτε. Η πρόπτωση ανταποκρίνεται στην πρώιμη παρέμβαση, οπότε όσο πιο γρήγορα ζητήσει βοήθεια, τόσο καλύτερο θα είναι το αποτέλεσμα.

Η αποκατάσταση του πυελικού εδάφους μετράται σε μήνες, όχι σε εβδομάδες — και η κατανόηση της ρεαλιστικής χρονολογίας βοηθά και τους δύο να παραμείνετε υπομονετικοί και αφοσιωμένοι. Οι εβδομάδες 0–6 είναι η αρχική επούλωση: οι ήπιες ασκήσεις Kegel μπορούν να αρχίσουν μέσα σε λίγες ημέρες από τον κολπικό τοκετό, αλλά αυτή η φάση αφορά την επανασύνδεση με τους μύες, όχι την ενδυνάμωση. Ίσως να μην νιώθει πολλά να συμβαίνουν, και αυτό είναι φυσιολογικό. Οι εβδομάδες 6–12 είναι όταν αρχίζει η ενεργή αποκατάσταση με έναν φυσικοθεραπευτή του πυελικού εδάφους. Οι βελτιώσεις στην ακράτεια και τη λειτουργία του πυρήνα συνήθως αρχίζουν εδώ. Από 3–6 μήνες, οι ασκήσεις γίνονται πιο απαιτητικές και η επιστροφή σε δραστηριότητες υψηλής έντασης θα πρέπει να καθοδηγείται από αξιολόγηση. Οι περισσότερες γυναίκες βλέπουν σημαντική βελτίωση στην ακράτεια, τα συμπτώματα πρόπτωσης και τη σεξουαλική λειτουργία κατά τη διάρκεια αυτής της φάσης. Μέχρι 6–12 μήνες, η λειτουργία του πυελικού εδάφους έχει βελτιωθεί σημαντικά για τις περισσότερες γυναίκες, αν και μερικές συνεχίζουν να βλέπουν βελτιώσεις πέρα από τον χρόνο ενός έτους.

Οι παράγοντες που επηρεάζουν την ταχύτητα αποκατάστασης περιλαμβάνουν τη σοβαρότητα του τραυματισμού, τη συνέπεια των ασκήσεων, αν εργάζεται με έναν φυσικοθεραπευτή, την κατάσταση του θηλασμού (η ρελαξίνη παραμένει αυξημένη, πιθανώς επιβραδύνοντας την αποκατάσταση των ιστών), τη γενική υγεία και τη γενετική. Οι γυναίκες με πιο σοβαρούς τραυματισμούς — τρίτου/τέταρτου βαθμού ρήξεις ή αποκόλληση του λευκοτόμου — μπορεί να έχουν μεγαλύτερες διαδρομές αποκατάστασης.

Η κρίσιμη μακροπρόθεσμη προοπτική: η υγεία του πυελικού εδάφους είναι μια δια βίου πρακτική. Οι ασκήσεις και η επίγνωση που αναπτύσσει τώρα θα την εξυπηρετούν για δεκαετίες — μέσω της προεμμηνόπαυσης, της εμμηνόπαυσης και πέρα από αυτήν. Η εγκυμοσύνη και ο τοκετός είναι οι πιο σημαντικοί παράγοντες κινδύνου για τη δυσλειτουργία του πυελικού εδάφους, αλλά οι επιπτώσεις μπορεί να μην εκδηλωθούν πλήρως μέχρι χρόνια αργότερα αν δεν αντιμετωπιστούν τώρα. Η υποστήριξή σας στην προτεραιότητα της αποκατάστασης σήμερα είναι μια επένδυση στην υγεία της για τη ζωή.

Η δυσλειτουργία του πυελικού εδάφους επηρεάζει άμεσα τη σεξουαλική λειτουργία — και αυτή είναι μια περιοχή όπου η ευαισθησία και η επίγνωση του συντρόφου είναι απαραίτητες. Κοινές σεξουαλικές επιπτώσεις περιλαμβάνουν πόνο κατά τη διάρκεια της επαφής (από ουλώδη ιστό, μυϊκή ένταση ή πρόπτωση), μειωμένη αίσθηση (από τέντωμα νεύρων ή αδυναμία μυών), δυσκολία στην διέγερση (οι μύες του πυελικού εδάφους παίζουν ρόλο στην πλήρωση και τη ροή του αίματος), φόβο ή άγχος σχετικά με το σεξ (η αναμονή πόνου δημιουργεί έναν κύκλο έντασης και αποφυγής) και ακούσια απώλεια ούρων κατά τη διάρκεια του σεξ (που είναι κοινό και θεραπεύσιμο αλλά πολύ ντροπιαστικό).

Η φυσικοθεραπεία του πυελικού εδάφους αντιμετωπίζει άμεσα όλα αυτά τα ζητήματα. Η κινητοποίηση του ουλώδους ιστού μειώνει τον πόνο στην περιοχή των ρήξεων ή της επιτομής. Η εκπαίδευση μυών αποκαθιστά τη δύναμη και την αίσθηση. Η εκπαίδευση χαλάρωσης (μάθηση να χαλαρώνουν οι υπερβολικά σφιχτοί μύες) αντιμετωπίζει τον πόνο από την ένταση. Η βιοανάδραση βοηθά την να επανασυνδεθεί με τους μύες που μπορεί να έχει χάσει την επίγνωση τους. Τα περισσότερα προβλήματα σεξουαλικής λειτουργίας που σχετίζονται με το πυελικό έδαφος είναι πολύ θεραπεύσιμα — αλλά μόνο αν νιώθει αρκετά ασφαλής για να μιλήσει γι' αυτά και να ζητήσει βοήθεια.

Ο ρόλος σας είναι να δημιουργήσετε ένα περιβάλλον όπου μπορεί να είναι ειλικρινής σχετικά με το τι πονάει, τι αισθάνεται διαφορετικά και τι χρειάζεται. Αν διαρρεύσει κατά τη διάρκεια του σεξ, αντιδράστε με μηδενική αντίδραση — ούτε αηδία, ούτε αναγκαστική χαρά, απλώς ήρεμη κανονικότητα. Αν η διείσδυση πονάει, μην πιέζετε. Αν έχει χάσει την αίσθηση, μην το παίρνετε προσωπικά. Αυτά είναι ιατρικά συμπτώματα, και η αντιμετώπισή τους ως οτιδήποτε άλλο προσθέτει συναισθηματική βλάβη στη σωματική δυσλειτουργία. Αφήστε την να καθορίσει τον ρυθμό της σεξουαλικής επανασύνδεσης, υποστηρίξτε τη θεραπεία του πυελικού της εδάφους και θυμηθείτε ότι η υπομονή και η ασφάλεια είναι πιο ισχυρές από οποιαδήποτε άσκηση.