Πότε επιστρέφει η περίοδος της μετά τον τοκετό; Τι πρέπει να γνωρίζουν οι σύντροφοι

Το χρονοδιάγραμμα εξαρτάται σχεδόν αποκλειστικά από τον θηλασμό. Αν δεν θηλάζει, η περίοδος της επιστρέφει συνήθως εντός 6-8 εβδομάδων μετά τον τοκετό. Αν θηλάζει αποκλειστικά (χωρίς φόρμουλα, χωρίς στερεά τροφή, θηλασμός κατ' απαίτηση, συμπεριλαμβανομένων των νυχτερινών θηλασμών), η ορμόνη προλακτίνη καταστέλλει την ωορρηξία και η περίοδος της μπορεί να μην επιστρέψει για 6 μήνες, έναν χρόνο ή και περισσότερο. Καθώς η συχνότητα του θηλασμού μειώνεται — μέσω συμπληρώματος με φόρμουλα, εισαγωγής στερεών τροφών ή του μωρού που κοιμάται τη νύχτα — τα επίπεδα προλακτίνης πέφτουν και η ωορρηξία επανεκκινείται. Η πρώτη περίοδος μετά τον τοκετό συχνά αιφνιδιάζει τις γυναίκες. Μπορεί να είναι πιο βαριά από τις περιόδους πριν την εγκυμοσύνη, με περισσότερους σπασμούς. Ή μπορεί να είναι πιο ελαφριά και ακανόνιστη για αρκετούς κύκλους. Δεν υπάρχει 'κανονικό' εδώ — μόνο μια ευρεία γκάμα εμπειριών. Αυτό που έχει σημασία για εσάς ως σύντροφος είναι να κατανοήσετε το χρονοδιάγραμμα, να μην ασκείτε πίεση σε αυτό και — κρίσιμα — να κατανοήσετε τις γονιμότητας επιπτώσεις.

Ναι. Αυτό είναι το πιο σημαντικό γεγονός σε όλο το άρθρο. Η ωορρηξία συμβαίνει πριν από την εμμηνόρροια. Το σώμα της απελευθερώνει ένα ωάριο περίπου δύο εβδομάδες πριν φτάσει η περίοδος. Αυτό σημαίνει ότι μπορεί να συλλάβει πριν δει ποτέ περίοδο μετά τον τοκετό. Αυτό αιφνιδιάζει αμέτρητα ζευγάρια. Ο θηλασμός ως μέθοδος αντισύλληψης (η Μέθοδος Λακτασιακής Αμηνόρροιας ή LAM) είναι αποτελεσματική μόνο υπό πολύ συγκεκριμένες συνθήκες: το μωρό είναι κάτω των 6 μηνών, θηλάζει αποκλειστικά κατ' απαίτηση (συμπεριλαμβανομένων των νυχτερινών θηλασμών) και δεν έχει ακόμη αποκτήσει περίοδο. Αν οποιαδήποτε από αυτές τις συνθήκες δεν πληρούνται, η LAM είναι αναξιόπιστη. Μια απρογραμμάτιστη εγκυμοσύνη σύντομα μετά τον τοκετό ενέχει πραγματικούς κινδύνους για την υγεία — το σώμα της δεν έχει αναρρώσει πλήρως, ιδιαίτερα αν είχε καισαρική τομή, και οι κοντά χρονικά διαστήματα εγκυμοσύνες σχετίζονται με πρόωρο τοκετό και χαμηλό βάρος γέννησης. Αυτή είναι μια συζήτηση που πρέπει να γίνει ανοιχτά, ιδανικά πριν γίνει επείγουσα. Ο προγραμματισμός αντισύλληψης θα πρέπει να γίνει κατά ή πριν από την εξέταση των 6 εβδομάδων.

Πολλές αποτελεσματικές επιλογές είναι συμβατές με τον θηλασμό. Οι μέθοδοι μόνο με προγεστερόνη δεν επηρεάζουν την παραγωγή γάλακτος: το μίνι-χάπι, η ορμονική IUD (Mirena, Liletta), το εμφύτευμα (Nexplanon) και η ένεση Depo-Provera. Η IUD χαλκού (Paragard) είναι χωρίς ορμόνες και αποτελεσματική για έως 10 χρόνια. Οι συνδυασμένες ορμονικές μέθοδοι (που περιέχουν οιστρογόνα) — το κανονικό χάπι, το έμπλαστρο και το δαχτυλίδι — γενικά δεν συνιστώνται μέχρι τουλάχιστον 6 εβδομάδες μετά τον τοκετό και μπορεί να μειώσουν την παραγωγή γάλακτος, οπότε συνήθως αποφεύγονται κατά τη διάρκεια του θηλασμού. Οι μεθόδοι φραγμού (προφυλακτικά, διάφραγμα) είναι πάντα μια επιλογή και δεν έχουν ορμονικές επιδράσεις. Οι μακράς δράσης αναστρέψιμες αντισυλληπτικές μέθοδοι (LARCs) όπως οι IUD και τα εμφυτεύματα είναι οι πιο αποτελεσματικές γιατί δεν απαιτούν καθημερινή δράση από κάποιον που μπορεί να ξεχνά να φάει. Ορισμένα μπορούν να τοποθετηθούν αμέσως μετά τον τοκετό. Η επιλογή είναι δική της, αλλά βοηθά αν έχετε συζητήσει τις προτιμήσεις σας μαζί. Και όποια μέθοδος επιλεγεί, η αξιοπιστία έχει σημασία. Μια κοντά χρονικά διαστήματα απρογραμμάτιστη εγκυμοσύνη όταν δεν έχει αναρρώσει από τον τελευταίο τοκετό είναι σημαντική ανησυχία για την υγεία.

Οι πρώτες αρκετές περιόδους μετά τον τοκετό συχνά είναι διαφορετικές από αυτές που είχε πριν την εγκυμοσύνη. Μπορεί να είναι πιο βαριές, πιο μακρές, με περισσότερους σπασμούς ή ακανόνιστες. Ορισμένες γυναίκες βιώνουν το αντίθετο — πιο ελαφριές, πιο σύντομες περιόδους. Και οι δύο είναι εντός του εύρους του φυσιολογικού καθώς το σώμα της επανακαθορίζεται. Οι ορμονικές αλλαγές συνεχίζουν να συμβαίνουν, ειδικά αν θηλάζει ή μειώνει τον θηλασμό. Μπορεί να χρειαστούν 6-12 μήνες για να ρυθμιστούν οι κύκλοι σε ένα προβλέψιμο μοτίβο. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η εγκυμοσύνη και ο τοκετός αλλάζουν μόνιμα τον κύκλο της — οι περίοδοι μπορεί να είναι πιο βαριές ή πιο ελαφριές από ό,τι ήταν πριν την εγκυμοσύνη, οι κύκλοι μπορεί να είναι πιο μακροχρόνιοι ή πιο σύντομοι. Αν βιώνει πολύ βαριά αιμορραγία (να διαβρέχει ένα σερβιέτα ή ταμπόν ανά ώρα), περιόδους που διαρκούν περισσότερο από 7 ημέρες ή σοβαρό πόνο που παρεμβαίνει στην καθημερινή ζωή, αυτά δικαιολογούν επίσκεψη σε γιατρό. Η ενδομητρίωση, οι ινομυώδεις όγκοι ή τα προβλήματα θυρεοειδούς μπορούν όλα να παρουσιαστούν ή να επιδεινωθούν μετά τον τοκετό. Ως σύντροφος της, ο ρόλος σας είναι απλός: να είστε υποστηρικτικός, να μην ελαχιστοποιείτε την εμπειρία της και να κρατάτε τα προϊόντα περιόδου σε απόθεμα.

Η επιστροφή της περιόδου της διασταυρώνεται με μεγαλύτερες συζητήσεις: μελλοντικός προγραμματισμός οικογένειας, αντισύλληψη, αυτονομία του σώματος και η πρακτική πραγματικότητα της διαχείρισης ενός μωρού συν περιόδων. Αν θέλετε περισσότερα παιδιά, αυτή είναι μια συζήτηση που πρέπει να γίνει προσεκτικά — όχι κατά τη διάρκεια μιας διαμάχης λόγω έλλειψης ύπνου και όχι ελπίζοντας παθητικά για μια έκπληξη. Το συνιστώμενο διάστημα μεταξύ εγκυμοσύνων είναι τουλάχιστον 18 μήνες (από τον τοκετό μέχρι την επόμενη σύλληψη) για να μειωθούν οι κίνδυνοι τόσο για αυτήν όσο και για το επόμενο μωρό. Αν δεν θέλετε περισσότερα παιδιά, ή δεν είστε σίγουροι, η αξιόπιστη αντισύλληψη δεν είναι προαιρετική. Αν η οικογένεια σας είναι πλήρης, η στείρωση είναι η πιο αποτελεσματική και λιγότερο επεμβατική μόνιμη επιλογή — και αξίζει να συζητηθεί αν η μόνιμη αντισύλληψη είναι ευθύνη σας να την αναλάβετε αφού αυτή φέρει τις εγκυμοσύνες. Το ευρύτερο σημείο: το αναπαραγωγικό της σύστημα είναι δικό της, και η περίοδος μετά τον τοκετό δεν είναι η κατάλληλη στιγμή για να ληφθούν αποφάσεις υπό πίεση. Δώστε της χώρο να αναρρώσει, να νιώσει ξανά τον εαυτό της και να αποφασίσει τι θέλει για το σώμα της και την οικογένεια σας με το δικό της χρονοδιάγραμμα.