Η Εξέταση 6 Εβδομάδων — Πώς οι Σύντροφοι Μπορούν να Υποστηρίξουν Καλύτερη Φροντίδα

Το παραδοσιακό μοντέλο φροντίδας μετά τον τοκετό στις Η.Π.Α. είναι μια μόνο επίσκεψη στις έξι εβδομάδες. Μια επίσκεψη. Έξι εβδομάδες μετά από ένα από τα πιο σωματικά και συναισθηματικά σημαντικά γεγονότα της ζωής της. Η ACOG έχει χαρακτηρίσει αυτή την προσέγγιση ανεπαρκή, προτείνοντας αντ' αυτού η φροντίδα μετά τον τοκετό να είναι μια συνεχής διαδικασία με πρώιμη επαφή εντός 3 εβδομάδων και μια ολοκληρωμένη επίσκεψη μέχρι 12 εβδομάδες. Αλλά οι περισσότερες πρακτικές εξακολουθούν να προτιμούν την μοναδική επίσκεψη 6 εβδομάδων, η οποία συχνά συμπιέζεται σε ένα 15λεπτο. Σε αυτό το διάστημα, αναμένεται από τον πάροχο να αξιολογήσει: τη σωματική ανάρρωση από τον τοκετό (ρήξη κόλπου ή τομή C-section), τη λειτουργία του πυελικού εδάφους, τον θηλασμό, την ψυχική υγεία, την αρτηριακή πίεση, την αντισύλληψη, τη διαχείριση χρόνιων παθήσεων και την επιστροφή σε κανονικές δραστηριότητες. Αυτό είναι αδύνατο σε 15 λεπτά. Τι συμβαίνει στην πραγματικότητα; Μια γρήγορη φυσική εξέταση, μια τυπική 'Πώς αισθάνεστε;', συζήτηση για τον έλεγχο της γονιμότητας και 'Είστε έτοιμη.' Πολλές γυναίκες φεύγουν νιώθοντας ότι δεν ακούστηκαν, με πραγματικά προβλήματα που δεν αντιμετωπίστηκαν. Ως σύντροφος, μπορείτε να βοηθήσετε να αλλάξει αυτό βοηθώντας την να προετοιμαστεί.

Μια ολοκληρωμένη εξέταση μετά τον τοκετό θα πρέπει να καλύπτει: Σωματική ανάρρωση — πώς αναρρώνει από τον τοκετό; Υπάρχει πόνος, αιμορραγία ή σημάδια λοίμωξης; Αν είχε C-section, επουλώνεται καλά η τομή; Λειτουργία πυελικού εδάφους — αντιμετωπίζει διαρροή ούρων, πίεση στην πυέλο ή πόνο κατά τη διάρκεια της σεξουαλικής επαφής; Θα πρέπει να προσφερθεί παραπομπή σε φυσικοθεραπεία πυελικού εδάφους αν υπάρχουν προβλήματα (και ειλικρινά, θα έπρεπε να είναι τυπικό για όλες τις γυναίκες μετά τον τοκετό). Ψυχική υγεία — θα πρέπει να χορηγηθεί ένα έγκυρο εργαλείο αξιολόγησης όπως η Κλίμακα Μετά τον Τοκετό της Εδιμβούργου ή το PHQ-9, όχι απλώς 'Πώς είναι η διάθεσή σας;' Θηλασμός — υπάρχει πόνος, προβλήματα προσφοράς ή προβλήματα σύνδεσης; Μια παραπομπή σε σύμβουλο θηλασμού αν χρειαστεί. Αρτηριακή πίεση — μπορεί να αναπτυχθεί προεκλαμψία μετά τον τοκετό. Αντισύλληψη — συζητήθηκε διεξοδικά, συμπεριλαμβανομένων επιλογών συμβατών με τον θηλασμό. Χρόνιες καταστάσεις — ο διαβήτης, η υπέρταση, οι διαταραχές του θυρεοειδούς χρειάζονται παρακολούθηση. Η επίσκεψη θα πρέπει επίσης να εξετάσει τους στόχους της: πότε θέλει να επιστρέψει στην άσκηση, στη δουλειά, στη σεξουαλική ζωή και πώς αισθάνεται για όλα αυτά.

Πολλές γυναίκες δυσκολεύονται να υποστηρίξουν τον εαυτό τους σε ιατρικά περιβάλλοντα, ειδικά μετά τον τοκετό. Είναι εξαντλημένη, πιθανώς αντιμετωπίζει θολούρα στον εγκέφαλο και έχει κοινωνικοποιηθεί ώστε να μην είναι 'δύσκολη'. Μπορεί να ελαχιστοποιεί τα συμπτώματα γιατί νομίζει ότι είναι φυσιολογικά ή γιατί δεν θέλει να φανεί ότι δεν μπορεί να διαχειριστεί την μητρότητα. Η παρουσία σας μπορεί να αλλάξει τη δυναμική. Δεν χρειάζεται να μιλήσετε εκ μέρους της — στην πραγματικότητα, δεν θα πρέπει εκτός αν σας έχει ζητήσει. Αλλά μπορείτε να είστε το άτομο που λέει 'Αναφέρθηκε ότι έχει πολύ άγχος — μπορούμε να μιλήσουμε γι' αυτό;' όταν εκείνη σιωπά. Μπορείτε να κρατήσετε σημειώσεις ώστε να μην χρειάζεται να θυμάται τα πάντα. Μπορείτε να παρακολουθήσετε το μωρό κατά τη διάρκεια της επίσκεψης ώστε να μπορεί να εστιάσει αποκλειστικά στη συζήτηση. Αν ο πάροχος φαίνεται αδιάφορος — 'Αυτό είναι φυσιολογικό', 'Θα γίνει καλύτερα από μόνο του', 'Απλώς δώστε του χρόνο' — μπορείτε να πιέσετε ήπια: 'Μπορούμε να εξερευνήσουμε αυτό λίγο περισσότερο;' ή 'Υπάρχει κάποιος ειδικός που θα μπορούσαμε να δούμε γι' αυτό;' Μερικές φορές, η δήλωση ενός συντρόφου 'Είμαι ανήσυχος' έχει βάρος που η δική της ανησυχία δεν έχει — κάτι που είναι άδικο, αλλά πρακτικά αληθινό.

Η δυσλειτουργία του πυελικού εδάφους επηρεάζει την πλειονότητα των γυναικών μετά από κολπικό τοκετό και πολλές μετά από C-section. Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν ακράτεια ούρων (διαρροή όταν βήχει, φτερνίζεται ή ασκείται), πρόπτωση πυελικών οργάνων (αίσθηση βάρους ή προεξοχής), πόνο κατά τη διάρκεια της σεξουαλικής επαφής και δυσκολία με τη λειτουργία του εντέρου. Αυτά τα ζητήματα είναι εξαιρετικά κοινά και εξαιρετικά υποδιαγνωσμένα, κυρίως επειδή οι γυναίκες ντρέπονται να τα αναφέρουν και οι πάροχοι δεν ρωτούν πάντα. Σε πολλές χώρες (όπως η Γαλλία), η αποκατάσταση του πυελικού εδάφους συνταγογραφείται για κάθε γυναίκα μετά τον τοκετό. Στις Η.Π.Α., σχεδόν δεν συζητείται. Η φυσικοθεραπεία πυελικού εδάφους είναι εξαιρετικά αποτελεσματική και μπορεί να αποτρέψει τα ζητήματα από το να γίνουν χρόνια ή να επιδεινωθούν με την ηλικία. Αν σας αναφέρει οποιοδήποτε από αυτά τα συμπτώματα — ακόμη και τυχαία, όπως 'Έκανα λίγο όταν φτερνίστηκα' — αυτό είναι το άνοιγμά σας για να το κανονικοποιήσετε και να ενθαρρύνετε τη θεραπεία: 'Αυτό είναι πολύ κοινό και υπάρχει πραγματικά εξαιρετική φυσικοθεραπεία γι' αυτό. Αξίζει να ρωτήσετε κατά την εξέταση.' Μην την αφήσετε να αποδεχτεί την ακράτεια ως 'απλώς αυτό που συμβαίνει μετά από μωρά.'

Για τις περισσότερες γυναίκες, η εξέταση 6 εβδομάδων είναι η τελευταία δομημένη ιατρική επαφή μέχρι την επόμενη ετήσια εξέταση. Αυτό είναι ένα μεγάλο κενό κατά τη διάρκεια μιας περιόδου που εξακολουθεί να αναρρώνει, οι ορμόνες της εξακολουθούν να προσαρμόζονται και η ψυχική της υγεία είναι ακόμα ευάλωτη. Η ACOG προτείνει συνεχή επαφή, αλλά η πραγματικότητα είναι ότι το σύστημα συχνά δεν το παρέχει. Αυτό σημαίνει ότι γίνεστε ένα σημαντικό μέρος του δικτύου ασφαλείας της. Συνεχίστε να παρακολουθείτε τη διάθεσή της και την ενέργειά της. Παρακολουθήστε για σημάδια PPD που μπορεί να αναπτυχθούν οποιαδήποτε στιγμή κατά τη διάρκεια του πρώτου έτους. Αν είχε προβλήματα αρτηριακής πίεσης κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, βεβαιωθείτε ότι ελέγχεται. Αν θηλάζει, υποστηρίξτε την σε αυτή την πορεία — ή στην απόφασή της να σταματήσει. Ενθαρρύνετέ την να προγραμματίσει επανεξετάσεις για οποιαδήποτε άλυτα ζητήματα από την εξέταση. Και διατηρήστε τη συζήτηση για το πώς τα πηγαίνει — όχι μόνο ως μητέρα, αλλά και ως άτομο. Η περίοδος μετά τον τοκετό δεν τελειώνει στις 6 εβδομάδες. Για πολλές γυναίκες, η πλήρης ανάρρωση — σωματική, συναισθηματική, ορμονική — διαρκεί ένα χρόνο ή περισσότερο.