ਗਰਲਫ੍ਰੈਂਡ ਪੀਰੀਅਡ 'ਤੇ ਹੈ? ਕੀ ਕਰੀਏ (ਅਤੇ ਕੀ ਨਾ ਕਰੀਏ)

ਉਸ ਇੱਕੋ-ਇੱਕ ਕਦਮ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੋ ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ: ਉਸਨੂੰ ਪੁੱਛੋ ਕਿ ਕੀ ਮਦਦ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪੀਰੀਅਡ ਦੇ ਅਨੁਭਵ ਬਹੁਤ ਵੱਖਰੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ — ਇੱਕ ਔਰਤ ਹੀਟਿੰਗ ਪੈਡ, ਡਾਰਕ ਚਾਕਲੇਟ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਕੰਬਲ ਕਿਲੇ ਵਿੱਚ ਲੁਕਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਦੂਜੀ ਆਈਬੂਪ੍ਰੋਫੇਨ ਅਤੇ ਇਕੱਲੇ ਛੱਡੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਤੀਜੀ ਸੈਰ 'ਤੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਹਰਕਤ ਸੱਚਮੁੱਚ ਉਸਦੇ ਕ੍ਰੈਂਪਸ ਨੂੰ ਸੌਖਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਫਿਲਮਾਂ ਦੇ ਕਲੀਸ਼ਿਆਂ ਤੋਂ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਲਗਾਉਣਾ ਇਸ ਲਈ ਹੈ ਕਿ ਸਾਥੀ ਪਿਆਰੇ-ਪਰ-ਬੇਕਾਰ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਖਤਮ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜਦਕਿ ਇਹ ਗੁਆ ਬੈਠਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਸਨੂੰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕੀ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਫਿਰ ਬਿਨਾਂ ਪੁੱਛੇ ਲੌਜਿਸਟਿਕਸ ਸੰਭਾਲੋ। ਲਾਭਦਾਇਕ, ਠੋਸ ਕਦਮ: ਉਸਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਖਰਾਬ ਇੱਕ ਜਾਂ ਦੋ ਦਿਨਾਂ 'ਤੇ ਉਹ ਕੰਮ ਜਾਂ ਕੰਮ-ਕਾਜ ਸੰਭਾਲ ਲਓ ਜੋ ਉਹ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਵੰਡਦੀ ਹੈ, ਉਸਦੀ ਪਸੰਦੀਦਾ ਦਰਦ ਨਿਵਾਰਕ ਅਤੇ ਸਪਲਾਈਆਂ ਸਟਾਕ ਵਿੱਚ ਰੱਖੋ ਤਾਂ ਜੋ ਉਸਨੂੰ ਕਦੇ ਰਾਤ 10 ਵਜੇ ਦੀ ਫਾਰਮੇਸੀ ਦੌੜ ਨਾ ਲਾਉਣੀ ਪਵੇ, ਅਤੇ ਯੋਜਨਾਵਾਂ ਦੇ ਦਾਅ ਘਟਾਓ — ਸ਼ਾਮ ਦਾ ਉਹ ਸੰਸਕਰਣ ਪੇਸ਼ ਕਰੋ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸਨੂੰ ਠੀਕ ਹੋਣ ਦਾ ਨਾਟਕ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ।

ਸਬੂਤ-ਆਧਾਰਿਤ ਸੁਖ-ਸਹੂਲਤ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਜਾਣਨ ਯੋਗ ਹਨ: ਗਰਮੀ ਸੱਚਮੁੱਚ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਹੈ (ਹੇਠਲੇ ਪੇਟ 'ਤੇ ਹੀਟਿੰਗ ਪੈਡ ਕਲੀਨੀਕਲ ਅਧਿਐਨਾਂ ਵਿੱਚ ਓਵਰ-ਦ-ਕਾਊਂਟਰ ਦਰਦ ਨਿਵਾਰਕਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੈ — ਇਹ ਸੰਕੁਚਿਤ ਹੋ ਰਹੀ ਗਰਭਕੋਸ਼ ਦੀ ਮਾਸਪੇਸ਼ੀ ਨੂੰ ਆਰਾਮ ਦਿੰਦਾ ਹੈ), ਆਈਬੂਪ੍ਰੋਫੇਨ ਵਰਗੇ NSAIDs ਦਰਦ ਸਿਖਰ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੀ ਬਜਾਏ ਜਲਦੀ ਲੈਣ 'ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਹਾਈਡ੍ਰੇਸ਼ਨ ਅਤੇ ਹਲਕੀ ਹਰਕਤ ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਧਿਆਨ ਦੇਣ ਯੋਗ ਮਦਦ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਬਿਨਾਂ ਕਹੇ ਸਹੀ ਸਮੇਂ 'ਤੇ ਉਸ ਲਈ ਸਹੀ ਚੀਜ਼ ਲਿਆਉਣਾ ਕਿਸੇ ਵੀ ਭਾਸ਼ਣ ਨਾਲੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਬਾਹਰੋਂ ਦੇਖ ਕੇ ਜਿੰਨਾ ਤੁਸੀਂ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਲਗਾਓਗੇ ਉਸ ਤੋਂ ਕਿਤੇ ਵੱਧ। ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਔਰਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਕ੍ਰੈਂਪਸ ਪ੍ਰੋਸਟਾਗਲੈਂਡਿਨਸ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ — ਹਾਰਮੋਨ-ਵਰਗੇ ਰਸਾਇਣ ਜੋ ਗਰਭਕੋਸ਼ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਰਤ ਲਾਹੁਣ ਲਈ ਸੰਕੁਚਿਤ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਸੰਕੁਚਨ ਅਸਥਾਈ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਾਸਪੇਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਖੂਨ ਦਾ ਪ੍ਰਵਾਹ ਅਤੇ ਆਕਸੀਜਨ ਘਟਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਦਰਦ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦਾ ਹੈ; ਮਾਹਵਾਰੀ ਵਾਲੀਆਂ 80% ਤੱਕ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪਹਿਲੇ ਇੱਕ ਤੋਂ ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਮਾੜੇ। ਕੁਝ ਲਈ, ਦਰਦ ਇੱਕ ਹਲਕੀ ਪੀੜ ਹੈ; ਦੂਜਿਆਂ ਲਈ ਇਹ ਹੇਠਲੀ ਪਿੱਠ ਅਤੇ ਪੱਟਾਂ ਵਿੱਚ ਫੈਲਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸੱਚਮੁੱਚ ਗੰਭੀਰ ਦਰਦ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਇਹ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਸਿਰਫ ਕ੍ਰੈਂਪਸ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਹਾਰਮੋਨਲ ਗਿਰਾਵਟ ਜੋ ਪੀਰੀਅਡ ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦੀ ਹੈ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਥਕਾਵਟ, ਸਿਰਦਰਦ ਜਾਂ ਮਾਈਗ੍ਰੇਨ, ਵਿਘਨ ਪਾਈ ਨੀਂਦ, ਪਾਚਨ ਬਦਲਾਵ (ਪ੍ਰੋਸਟਾਗਲੈਂਡਿਨਸ ਅੰਤੜੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ — ਪੀਰੀਅਡ ਪਾਚਨ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਸੱਚੀਆਂ ਅਤੇ ਆਮ ਹਨ), ਛਾਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਕੋਮਲਤਾ, ਅਤੇ ਕਈ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਪੀਰੀਅਡ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਦਿਨਾਂ ਦੌਰਾਨ ਇੱਕ ਜਾਂ ਦੋ ਦਿਨ ਦਾ ਘੱਟ ਮੂਡ ਜਾਂ ਛੋਟਾ ਧੀਰਜ ਵੀ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ।

ਦੋ ਲਾਭਦਾਇਕ ਮਾਨਸਿਕ ਵਿਵਸਥਾਵਾਂ। ਪਹਿਲੀ, ਉਹ ਅਤਿਕਥਨੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਹੀ: ਦਰਦ ਖੋਜ ਅਤੇ ਗਾਇਨੀਕੋਲੋਜੀ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਬਣਾਇਆ ਹੈ ਕਿ ਮਾਹਵਾਰੀ ਦੇ ਦਰਦ ਨੂੰ ਕਿੰਨੀ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਘੱਟ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਡਾਕਟਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਵੀ। ਦੂਜੀ, ਉਹ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਕੰਮ 'ਤੇ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਸਧਾਰਨ ਵਿਵਹਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਲੱਗਣ ਵਾਲੀ ਊਰਜਾ ਅਦਿੱਖ ਹੈ। ਕੁਝ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਥੋੜਾ ਜ਼ਿਆਦਾ ਨਰਮੀ ਨਾਲ ਪੇਸ਼ ਆਉਣਾ ਲਾਡ ਨਹੀਂ ਹੈ — ਇਹ ਉਸਦੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਕਰ ਰਹੇ ਕੰਮ ਦਾ ਸਹੀ ਜਵਾਬ ਹੈ।

ਘੱਟ ਕਹੋ, ਜ਼ਿਆਦਾ ਮਤਲਬ ਨਾਲ। ਚੰਗੀਆਂ ਲਾਈਨਾਂ ਸਧਾਰਨ ਹਨ: 'ਔਖਾ ਦਿਨ? ਕੀ ਚੰਗਾ ਲੱਗੇਗਾ?' — 'ਮੈਂ ਚੰਗੀ ਵਾਲੀ ਚਾਕਲੇਟ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਆਈਬੂਪ੍ਰੋਫੇਨ ਲਿਆਂਦੀ' — 'ਅਸੀਂ ਬਿਲਕੁਲ ਘਰ ਹੀ ਰਹਿ ਸਕਦੇ ਹਾਂ।' ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਵਾਕਪਟੁਤਾ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਇਹ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਸੰਕੇਤ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਧਿਆਨ ਦਿੱਤਾ, ਤੁਸੀਂ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਨਹੀਂ ਹੋ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਲੌਜਿਸਟਿਕਸ ਦੀ ਡਿਊਟੀ 'ਤੇ ਹੋ।

ਕਦੇ-ਨਾ-ਕਹਿਣ ਵਾਲੀ ਸੂਚੀ ਛੋਟੀ ਅਤੇ ਪੂਰਨ ਹੈ। ਕਦੇ ਵੀ ਕਿਸੇ ਭਾਵਨਾ ਨੂੰ ਖਾਰਜ ਕਰਨ ਲਈ ਉਸਦੇ ਪੀਰੀਅਡ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਨਾ ਕਰੋ: ਝਗੜੇ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ 'ਕੀ ਤੂੰ ਪੀਰੀਅਡ 'ਤੇ ਹੈਂ?' ਵਰਤਣਾ ਇਸ ਪੂਰੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਾਰਾਜ਼ਗੀ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਵਾਕ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਇੱਕ ਜਾਇਜ਼ ਭਾਵਨਾ ਨੂੰ ਇੱਕ ਲੱਛਣ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਸਦਾ ਪੀਰੀਅਡ 'ਤੇ ਹੋਣਾ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਸਹੀ ਹੋਣਾ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਨੁਕੂਲ ਹਨ। ਕਦੇ ਵੀ ਦੂਜੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਉਸਦੇ ਚੱਕਰ ਨੂੰ ਮਜ਼ਾਕ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਨਾ ਬਣਾਓ। ਅਤੇ ਕਦੇ ਵੀ ਘਿਣਾਉਣਾ ਵਿਵਹਾਰ ਨਾ ਕਰੋ — ਇੱਕ ਸਧਾਰਨ ਜੈਵਿਕ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਬਾਰੇ ਨਖਰੇ ਜਿਸਨੂੰ ਉਹ ਚੁਣ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀ, ਅਸਵੀਕਾਰ ਵਾਂਗ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।

ਇੱਕ ਹੋਰ ਗੱਲ ਜੋ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਹੈਰਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ: ਆਪਣੀ ਮਦਦਗਾਰੀ ਦਾ ਜ਼ਿਆਦਾ ਵਰਣਨ ਨਾ ਕਰੋ। 'ਮੈਂ ਗੂਗਲ ਕੀਤਾ ਕਿ ਕੀ ਕਰਨਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮੈਂ ਹੁਣੇ ਸਹਾਇਕ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹਾਂ' ਦੇਖਭਾਲ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਜਿਸਦੀ ਉਸਨੂੰ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕਰਨੀ ਪੈਂਦੀ ਹੈ। ਕਦਮ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਸਿਰਫ ਸਧਾਰਨ, ਨਿੱਘੇ, ਅਤੇ ਆਮ ਨਾਲੋਂ ਥੋੜਾ ਵੱਧ ਲਾਭਦਾਇਕ ਬਣੋ — ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਖੁਦ ਧਿਆਨ ਦੇਣ ਦਿਓ।

ਹਾਂ, ਇਹ ਮੌਜੂਦ ਹਨ — ਅਤੇ ਨੈਤਿਕਤਾ ਐਪ ਨਾਲੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਮਾਇਨੇ ਰੱਖਦੀ ਹੈ। ਇਮਾਨਦਾਰ ਨਿਯਮ: ਆਪਣੇ ਸਾਥੀ ਦੇ ਚੱਕਰ ਨੂੰ ਟਰੈਕ ਕਰਨਾ ਸਹਾਇਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਉਹ ਜਾਣਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸਹਿਮਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਉਹ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੀ। ਗੁਪਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਸਦਾ ਪੀਰੀਅਡ ਲੌਗ ਕਰਨਾ ਬਿਲਕੁਲ ਉਸ ਪਰਦੇਦਾਰੀ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਹੈ ਜਿਸਦੀ ਇਹ ਡਾਟਾ ਹੱਕਦਾਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਈ ਜੋੜੇ ਐਪਾਂ ਦੀ ਉਸਦੇ ਚੱਕਰ ਨੂੰ ਉਸਦੀ ਮਲਕੀਅਤ ਵਾਲੇ ਡਾਟੇ ਦੀ ਬਜਾਏ ਉਸਦੇ ਲਈ ਕੰਟੈਂਟ ਵਜੋਂ ਸਮਝਣ ਕਾਰਨ ਆਲੋਚਨਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।

ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਇਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਲਾਭਦਾਇਕ ਹੈ। ਇਹ ਜਾਣਨਾ ਕਿ ਉਸਦਾ ਪੀਰੀਅਡ ਸੰਭਾਵਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮੰਗਲਵਾਰ ਹੈ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਅਗਲੇ ਹਫ਼ਤੇ ਲਈ ਹਾਈਕ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਹੀਟਿੰਗ ਪੈਡ ਤਿਆਰ ਰੱਖਦੇ ਹੋ, ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਘੱਟ-ਊਰਜਾ ਵਾਲੇ ਸੋਮਵਾਰ ਨੂੰ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹੋ। ਟਰੈਕ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸਾਥੀ (ਸਹਿਮਤੀ ਨਾਲ) ਲਗਾਤਾਰ ਘੱਟ ਗਲਤ-ਪੜ੍ਹੇ ਗਏ ਪਲਾਂ ਦੀ ਰਿਪੋਰਟ ਕਰਦੇ ਹਨ — ਤੁਸੀਂ ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਤੋਂ ਹੈਰਾਨ ਹੋਣਾ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋ।

PinkyBond ਇਸ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਉਹੀ ਹੈ ਜੋ ਅਸੀਂ ਬਣਾਇਆ: ਉਹ ਆਪਣੀ ਖੁਦ ਦੀ ਐਪ (PinkyBloom) ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਚੱਕਰ ਟਰੈਕ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਫੈਸਲਾ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਦੇਖਦੇ ਹੋ — ਫੇਜ਼ ਅਤੇ ਦਿਨ, ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਪੀਰੀਅਡ, ਜਾਂ ਕੁਝ ਨਹੀਂ — ਐਂਡ-ਟੂ-ਐਂਡ ਇਨਕ੍ਰਿਪਸ਼ਨ ਰਾਹੀਂ ਸਾਂਝਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਜਿਸਨੂੰ ਉਹ ਕੰਟਰੋਲ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਮੇਂ ਰੱਦ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਗ ਅਤੇ ਦਿਨ-ਪ੍ਰਤੀ-ਦਿਨ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਹਾਜ਼ਰ ਹੋਣਾ ਹੈ; ਉਹ ਆਪਣੇ ਡਾਟੇ ਦੀ ਮਲਕੀਅਤ ਰੱਖਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਕੋਈ ਵੀ ਸਾਥੀ ਐਪ ਵਰਤਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਇਹ ਮਿਆਰ ਲਾਗੂ ਕਰੋ: ਉਸਦਾ ਡਾਟਾ, ਉਸਦੀਆਂ ਕੁੰਜੀਆਂ, ਉਸਦਾ ਫੈਸਲਾ। ਕੋਈ ਐਪ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਸਦੇ ਲਗਾਤਾਰ ਨਿਯੰਤਰਣ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਉਸਦਾ ਚੱਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਉਹ ਇੱਕ ਲਾਲ ਝੰਡਾ ਹੈ, ਕੋਈ ਸ਼ਾਰਟਕੱਟ ਨਹੀਂ।

ਇਹ ਉਹ ਥਾਂ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਇੱਕ ਜਾਣਕਾਰੀ ਵਾਲਾ ਸਾਥੀ ਸੱਚਮੁੱਚ ਇੱਕ ਨਤੀਜਾ ਬਦਲ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਆਮ ਕ੍ਰੈਂਪਸ ਓਵਰ-ਦ-ਕਾਊਂਟਰ ਦਰਦ ਨਿਵਾਰਕਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਤੀਕਿਰਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਪਹਿਲੇ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ ਘੱਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਦਰਦ ਜੋ ਉਸਨੂੰ ਬਾਕਾਇਦਾ ਕੰਮ ਖੁੰਝਾਉਣ ਜਾਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਰੱਦ ਕਰਨ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਆਈਬੂਪ੍ਰੋਫੇਨ ਨਾਲ ਪ੍ਰਤੀਕਿਰਿਆ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਗੜਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਸੈਕਸ ਜਾਂ ਬਾਥਰੂਮ ਜਾਣ ਦੌਰਾਨ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਆਮ ਨਹੀਂ ਹੈ — ਇਹ ਐਂਡੋਮੈਟਰੀਓਸਿਸ ਵਰਗੀਆਂ ਸਥਿਤੀਆਂ ਦਾ ਲੱਛਣ ਹੈ, ਜੋ ਲਗਭਗ 10 ਵਿੱਚੋਂ 1 ਔਰਤ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿਸਦੀ ਪਛਾਣ ਹੋਣ ਵਿੱਚ ਔਸਤਨ 7-10 ਸਾਲ ਲੱਗਦੇ ਹਨ, ਜਿਆਦਾਤਰ ਇਸ ਲਈ ਕਿਉਂਕਿ ਦਰਦ ਉਸਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਹਰ ਕਿਸੇ ਦੁਆਰਾ — ਡਾਕਟਰਾਂ ਸਮੇਤ — ਸਧਾਰਨ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਐਮਰਜੈਂਸੀ-ਪੱਧਰ ਦੇ ਸੰਕੇਤ ਘੱਟ ਆਮ ਹਨ ਪਰ ਯਾਦ ਰੱਖਣ ਯੋਗ ਹਨ: ਅਚਾਨਕ ਗੰਭੀਰ ਇੱਕ-ਪਾਸੜ ਪੇਲਵਿਕ ਦਰਦ, ਦੋ ਜਾਂ ਵੱਧ ਘੰਟਿਆਂ ਲਈ ਹਰ ਘੰਟੇ ਪੈਡ ਜਾਂ ਟੈਂਪਨ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਿਓਣਾ, ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋਣਾ, ਜਾਂ ਤੇਜ਼ ਬੁਖਾਰ ਨਾਲ ਗੰਭੀਰ ਦਰਦ। ਇਹ ਤੁਰੰਤ ਦੇਖਭਾਲ ਦੇ ਹੱਕਦਾਰ ਹਨ, ਉਡੀਕ ਕਰਨ ਦੇ ਨਹੀਂ।

ਤੁਹਾਡੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਧਾਨ ਕਰਨਾ ਨਹੀਂ ਹੈ — ਇਹ ਸਧਾਰਨੀਕਰਨ ਦਾ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਜੇ ਉਹ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਆਪਣੇ ਪੀਰੀਅਡ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਬਣਾ ਰਹੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਸ਼ਾਂਤ ਗੱਲ ਕਹੋ: 'ਇਸ ਪੱਧਰ ਦਾ ਦਰਦ ਉਹ ਚੀਜ਼ ਨਹੀਂ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚੋਂ ਤੈਨੂੰ ਧੱਕਾ ਲਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ — ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਡਾਕਟਰ ਨੂੰ ਇਸਨੂੰ ਗੰਭੀਰਤਾ ਨਾਲ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੇ ਤੂੰ ਚਾਹੇਂ ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਆਵਾਂਗਾ।' ਸਾਥੀ ਅਕਸਰ ਪਹਿਲੇ ਲੋਕ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਇਹ ਧਿਆਨ ਦੇਣ ਲਈ ਕਾਫ਼ੀ ਬਾਹਰੀ ਨਜ਼ਰੀਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ 'ਉਸਦਾ ਆਮ' ਆਮ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਘਰ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਅਕਸਰ ਉਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਜਾਂਚ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਜਵਾਬਾਂ ਲਈ ਜ਼ੋਰ ਦੇਣ ਦਾ ਭਰੋਸਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।