5 Czerwonych Flag Ciąży, Które Musi Znać Każdy Partner

Nagły, silny ból głowy — taki, który opisuje jako najgorszy ból głowy w swoim życiu, lub zasadniczo różny od jakiegokolwiek bólu głowy, który miała wcześniej — w połączeniu z zaburzeniami wzroku to charakterystyczny znak ostrzegawczy stanu przedrzucawkowego. To stan zagrażający życiu, który może eskalować do drgawek (eclampsia) lub niewydolności narządów w ciągu kilku godzin.

Stan przedrzucawkowy dotyczy 5-8% ciąż i charakteryzuje się niebezpiecznie wysokim ciśnieniem krwi, które uszkadza naczynia krwionośne w całym ciele. Zwykle rozwija się po 20 tygodniach, ale może pojawić się wcześniej lub nawet po porodzie.

Zmiany wzrokowe, na które należy zwrócić uwagę: zamazane widzenie, widzenie plamek lub migających świateł, tymczasowa utrata wzroku w jednym lub obu oczach, lub nadwrażliwość na światło. Inne związane objawy to nagły obrzęk twarzy i rąk (nie normalne puchnięcie kostek — to jest inne), ból w górnej prawej części brzucha (pod żebrami, wskazujący na zaangażowanie wątroby), nagła nudność lub wymioty w drugim lub trzecim trymestrze oraz szybki przyrost masy ciała z powodu zatrzymania płynów w ciągu kilku dni.

Dlaczego partnerzy muszą to wiedzieć: może ona bagatelizować te objawy. Bóle głowy są powszechne w ciąży, a ona może założyć, że to odwodnienie lub stres. Obrzęk jest powszechny w ciąży, a ona może nie zdawać sobie sprawy, że obrzęk twarzy i rąk różni się od obrzęku kostek. Możesz zauważyć te zmiany, zanim ona to zrobi — lub możesz być tym, który mówi: "Ten ból głowy jest inny. Jedziemy na SOR."

Stan przedrzucawkowy jest drugą najczęstszą przyczyną śmierci matek na całym świecie. Jedynym lekarstwem jest poród. Wczesne wykrycie poprzez rozpoznanie tych objawów ratuje życie. Nie dzwoń do biura i nie czekaj na oddzwonienie. Jedź na SOR.

Jakiekolwiek krwawienie, które przesiąka przez wkładkę w godzinę lub mniej, jest nagłym przypadkiem medycznym na każdym etapie ciąży. Nie czekaj, aby zobaczyć, czy to ustąpi. Nie próbuj oceniać tego samodzielnie. Udaj się na SOR.

W pierwszym trymestrze obfite krwawienie może wskazywać na poronienie (które może wymagać interwencji medycznej, aby zapobiec niebezpiecznej utracie krwi) lub ciążę pozamaciczną — zapłodnione jajo zagnieżdżone poza macicą, najczęściej w jajowodzie. Pęknięta ciąża pozamaciczna powoduje zagrażające życiu krwawienie wewnętrzne. Znaki ostrzegawcze pęknięcia pozamacicznego: nagły ostry ból z jednej strony, zawroty głowy lub omdlenia oraz ból w okolicy barku.

W drugim i trzecim trymestrze obfite krwawienie jest bardziej niepokojące, ponieważ może wskazywać na łożysko przodujące (łożysko częściowo lub całkowicie pokrywające szyjkę macicy) lub odklejenie łożyska (łożysko oddzielające się od ściany macicy przed porodem). Odklejenie łożyska to prawdziwy nagły przypadek — odcina dopływ tlenu do dziecka i może spowodować masywne krwawienie u matki. Objawy obejmują obfite krwawienie, silny ból brzucha, sztywny lub wrażliwy brzuch oraz ból pleców.

A co z lekkim plamieniem? Lekkie plamienie (kilka kropli) jest powszechne, szczególnie w pierwszym trymestrze, i zazwyczaj jest nieszkodliwe. Ale nadal wymaga kontaktu z lekarzem w ciągu 24 godzin. Różnica między "zadzwoń do lekarza" a "jedź na SOR" to objętość i towarzyszące objawy.

Jako partner, oto twoja rola: jeśli zadzwoni do ciebie z łazienki i powie, że krwawi, idź do niej. Zapytaj, ile — czy to krople, czy płynie? Czy jest ból? Czy jest zawroty głowy? Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości, idź do niej. Szpitale nigdy nie obwiniają cię za ostrożność.

Po około 28 tygodniach wzór ruchów dziecka staje się stosunkowo stały. Każde dziecko jest inne — niektóre są bardzo aktywne, inne bardziej delikatne — ale ważne jest indywidualne wzór dziecka. Wyraźna zmiana w tym wzorze jest powodem do działania.

Standardowe podejście to liczenie kopnięć: raz dziennie (najlepiej w czasie, gdy dziecko jest zazwyczaj aktywne), leży na boku i liczy, jak długo zajmuje jej poczucie 10 wyraźnych ruchów. Kopnięcia, przewroty, uderzenia i czkawki się liczą. Większość dzieci osiąga 10 w ciągu 30 minut do 2 godzin.

Kiedy należy się martwić: jeśli nie czuje 10 ruchów w ciągu 2 godzin, jeśli dziecko było wyraźnie cichsze niż zwykle przez kilka godzin, lub jeśli po prostu czuje, że coś jest nie tak. Instynkt macierzyński dotyczący zmniejszonego ruchu jest najwcześniejszym znakiem ostrzegawczym w wielu przypadkach distressu płodowego.

Pierwsze kroki: niech wypije coś zimnego i słodkiego (sok pomarańczowy jest klasyczny), leży na lewym boku i koncentruje się na ruchach przez godzinę. Często dziecko się budzi. Jeśli nie — lub jeśli nadal czuje się nieswojo — zadzwoń do lekarza lub idź bezpośrednio na oddział położniczy w celu monitorowania. Nie czekaj do jutra. Nie czekaj na poranną wizytę.

Zmniejszenie ruchów płodu może wskazywać na problemy z pępowiną, niewydolność łożyska (łożysko nie dostarcza wystarczającej ilości składników odżywczych lub tlenu) lub inne powikłania. W wielu przypadkach wczesne wykrycie poprzez liczenie kopnięć pozwala na interwencję, która ratuje życie dziecka.

Jako jej partner, możesz być tym, który zachęca ją do zadzwonienia. Kobiety często wahają się, obawiając się, że będą obciążeni lub przesadzają. Bądź osobą, która mówi: "Po prostu sprawdźmy. Wolę iść na nic, niż nie iść, gdy coś jest nie tak."

Temperatura powyżej 100.4°F (38°C) w czasie ciąży wymaga szybkiej pomocy medycznej. Gorączka nie jest tylko niewygodna w ciąży — może bezpośrednio zaszkodzić rozwijającemu się dziecku i może sygnalizować niebezpieczną infekcję podstawową.

Dlaczego gorączka jest niebezpieczna: w pierwszym trymestrze utrzymująca się wysoka temperatura ciała była związana z wadami cewy nerwowej. W trakcie ciąży gorączka może wskazywać na infekcje, które mogą wywołać przedwczesny poród. Niektóre infekcje — szczególnie chorioamnionitis (infekcja płynu owodniowego i błon) — są nagłymi przypadkami medycznymi, które wymagają natychmiastowego porodu.

Powszechne przyczyny gorączki w ciąży: infekcje dróg moczowych (bardzo powszechne w ciąży i mogą szybko przerodzić się w infekcje nerek), grypa i COVID-19 (oba niosą wyższe ryzyko ciężkiej choroby w czasie ciąży), choroby przenoszone przez żywność (listerioza, salmonella), zapalenie wyrostka robaczkowego lub inne infekcje brzucha oraz chorioamnionitis (gorączka + nieprzyjemny zapach wydzieliny + wrażliwość macicy = nagły przypadek).

Co robić: zmierz jej temperaturę prawdziwym termometrem. Jeśli jest powyżej 100.4°F, podaj jej paracetamol (Tylenol) na gorączkę — jest bezpieczny w czasie ciąży. Nie podawaj ibuprofenu (Advil, Motrin) ani aspiryny. Pij dużo płynów. Zadzwoń do jej lekarza ginekologa lub idź do opieki pilnej.

Udaj się na SOR, jeśli: gorączka jest powyżej 102°F, ma dreszcze lub drżenie, występuje ból brzucha lub wrażliwość macicy, jest nieprzyjemny zapach wydzieliny z pochwy, ma skurcze, jest zdezorientowana lub nadmiernie senna, lub gorączka nie reaguje na paracetamol.

Zapobieganie ma znaczenie: szczepionka przeciw grypie i szczepionka COVID są zalecane w czasie ciąży. Jeśli nie była szczepiona, omów to z jej lekarzem. To nie tylko dla niej — przeciwciała matczyne przechodzą przez łożysko i chronią dziecko w pierwszych miesiącach życia.

To jest czerwona flaga, która otrzymuje najmniej uwagi i może być najważniejsza. Samobójstwo jest jedną z głównych przyczyn śmierci w czasie ciąży i w pierwszym roku po porodzie. Perinatalne zaburzenia nastroju — w tym depresja i lęk prenatalny — dotyczą do 1 na 5 kobiet w ciąży, a myśli samobójcze są znacznie bardziej powszechne, niż większość ludzi myśli.

Znaki ostrzegawcze: uporczywy smutek lub beznadziejność trwająca dłużej niż dwa tygodnie, wycofywanie się z aktywności i ludzi, których normalnie lubi, wyrażanie poczucia bezwartościowości lub czucie się jak obciążenie ("Wszyscy byliby lepsi bez mnie"), mówienie o śmierci lub niechceniu być żywym, oddawanie rzeczy, dramatyczne zmiany w śnie (nie może spać mimo wyczerpania lub śpi cały czas), utrata zainteresowania ciążą lub dzieckiem, zwiększone użycie substancji oraz ekstremalne wahania nastroju poza normalnymi hormonami ciążowymi.

Jeśli wyraża jakiekolwiek myśli o samookaleczeniu lub samobójstwie — nawet luźno, nawet jako "żart" — traktuj to poważnie za każdym razem. Oto co robić:

Zostań z nią. Nie zostawiaj jej samej. Słuchaj bez osądzania i bez próby naprawienia tego. Nie mów "to tylko hormony" lub "pomyśl o dziecku" — te odpowiedzi zamykają rozmowę i zwiększają wstyd.

Podejmij działania: zadzwoń pod 988 Suicide & Crisis Lifeline (zadzwoń lub wyślij SMS pod 988) po natychmiastowe wskazówki. Zadzwoń na infolinię Postpartum Support International (1-800-944-4773) — wspierają ludzi również w czasie ciąży. Skontaktuj się z jej lekarzem ginekologiem lub położną, aby zgłosić, co się dzieje. Jeśli jest w bezpośrednim niebezpieczeństwie, zadzwoń pod 911.

Depresja perinatalna jest wysoko uleczalna. Terapia, leki (kilka antydepresantów uznawanych jest za bezpieczne w ciąży) oraz grupy wsparcia mogą zrobić ogromną różnicę. Nie możesz tego naprawić samodzielnie i nie powinieneś próbować. Twoją rolą jest być mostem między nią a profesjonalną pomocą — i upewnić się, że wie, że nie jest zepsuta, nie jest słaba i nie jest sama.

Czas na przygotowanie się do nagłego przypadku w ciąży jest teraz — gdy jesteś spokojny, myślisz jasno i masz czas, aby być dokładnym. W rzeczywistym nagłym przypadku adrenalina sprawia, że zapominasz o podstawowych rzeczach. Przygotowanie zamienia panikę w listę kontrolną.

Na swoim telefonie teraz: zapisz numer jej lekarza ginekologa/położnej oraz ich całodobową linię awaryjną. Zapisz bezpośredni numer oddziału położniczego szpitala (nie główną centralę — zadzwoń i zapytaj o bezpośredni numer L&D). Zapisz adres szpitala w ulubionych w GPS. Zapisz 988 (Suicide & Crisis Lifeline) oraz 1-800-222-1222 (Kontrola Zatrucia).

Znajdź te rzeczy z pamięci: jej grupę krwi (krytyczna, jeśli potrzebuje transfuzji), jej obecne leki i alergie na leki, jej powikłania ciążowe lub czynniki ryzyka (cukrzyca ciążowa, ryzyko stanu przedrzucawkowego, łożysko przodujące itp.), imię jej lekarza ginekologa/położnej oraz pięć czerwonych flag z tej strony.

Miej gotowe przy drzwiach (od 34 tygodnia): torbę do szpitala, jej kartę ubezpieczenia i dowód tożsamości (trzymaj kopie na swoim telefonie również), ładowarkę do telefonu oraz wydrukowaną listę leków i alergii.

Miej plan na: kto zajmie się innymi dziećmi, jeśli je masz, kto prowadzi, jeśli piłeś, alternatywną trasę do szpitala, jeśli twoja zwykła droga jest zablokowana, i kogo zadzwonić, jeśli potrzebujesz wsparcia w szpitalu.

Najważniejszą rzeczą, którą przynosisz do każdego nagłego przypadku, nie jest torba ani numer telefonu — to zdolność do działania zdecydowanie, ponieważ przygotowałeś się wcześniej. Może ona być w bólu, przestraszona lub niezdolna do obrony siebie. W tych momentach jesteś jej głosem. Czas, który spędzasz na przygotowaniach teraz, jest jednym z najbardziej znaczących aktów partnerstwa w czasie ciąży.