Perimenopoz ve İlişkiniz — Bir Partnerin Rehberi

Perimenopozun ruh hali değişiklikleri, kişilik değişimlerinden ziyade nörokimyasal etmenler tarafından yönlendirilir. Östrojen ve progesteron, beyin işlevinde derin bir şekilde rol oynar — serotonin, dopamin, GABA ve norepinefrin gibi ruh hali, motivasyon, sakinlik ve duygusal düzenlemeyi yöneten nörotransmitterleri düzenlerler. Bu hormonlar perimenopoz sırasında aşırı dalgalandığında, beynin kimyasal dengesi, dramatik duygusal değişikliklere neden olabilecek şekillerde bozulur. Yeni veya kötüleşen kaygı, genellikle herhangi bir adet değişikliğinden önce ortaya çıkan en yaygın erken belirtilerden biridir. Daha önce kaygı yaşamamış kadınlar, aniden hızlı düşünceler, fiziksel gerginlik ve açıklayamadıkları bir korku hissi ile karşılaşabilirler. Depresyon, bazen ilk kez ortaya çıkabilir. Sinirlilik — sadece rahatsız olmak değil, yeterli bir nedeni olmayan derin, kaynayan bir hayal kırıklığı — o kadar yaygındır ki klinik bir terimi vardır: perimenopozal sinirlilik. Bu ruh hali değişiklikleri sürekli değildir. Hormonlarla dalgalanır, bu da bazı günler onun kendisi gibi görünürken diğer günler görünmediği anlamına gelir. Bu tutarsızlık, ikiniz için de kafa karıştırıcıdır. Kendi tepkilerinden sizin kadar şaşırmış hissedebilir. Akşam yemeğinde hiçbir şey için size bağıran kadın, bir saat sonra bunun için ağlıyor olabilir, bu onun dengesiz olduğu anlamına gelmez, ama beyninin duygusal düzenleme sistemi, seçmediği ve kontrol edemediği hormonal kaos tarafından bozulmaktadır.

Çok muhtemel. Kaygı, perimenopozun en az tanınan belirtilerinden biridir ve genellikle ilk ortaya çıkan belirtidir — bazen adet değişikliklerinden yıllar önce. Mekanizma iyi anlaşılmıştır: progesteron, beynin birincil sakinleştirici nörotransmitteri olan GABA'yı artırır. Progesteron perimenopoz sırasında azaldıkça ve dalgalandıkça, GABA sinyallemesi daha az güvenilir hale gelir ve sinir sistemi hiperaktivasyona kayar. Sonuç, genel kaygı, panik ataklar, müdahaleci düşünceler, sağlık kaygısı veya hiçbir nesnel değişiklik olmamasına rağmen bir şeylerin yanlış olduğu hissidir. Daha önce kaygı yaşamamış kadınlar, hızlı düşüncelerle uyanık kalmakta, rutin aktiviteler sırasında kalp atışlarının hızlandığını hissetmekte veya herhangi bir nedene bağlayamadıkları sürekli düşük seviyeli bir korku yaşamaktadırlar. Bu korkutucudur çünkü kendilik kavramlarıyla örtüşmez. O, ‘Ben kaygılı bir insan değilim’ diye düşünür, bu da utanç veya hormonların ötesinde ciddi bir şeyin yanlış olduğu inancına yol açabilir. Sizin için, onun kaygısı, artan güvence ihtiyacı, karar verme zorluğu, daha önce kolayca üstesinden geldiği sorunlar hakkında felaket senaryoları oluşturma veya daha önce kolayca başa çıktığı durumlardan kaçınma şeklinde tezahür edebilir. Zorlayıcı davranmıyor — sinir sistemi gerçekten perimenopoz öncesindekinden farklı çalışıyor.

Perimenopoz sırasında iletişim bozulması genellikle öngörülebilir bir kalıp izler. O duygusal olarak dalgalı ve nedenini her zaman bilemez. Siz kafanız karışmış ve giderek savunmacı hale geliyorsunuz. O, savunmacılığınızı ilgisizlik olarak yorumluyor. Siz, onun dalgalanmasını haksız bir eleştiri olarak algılıyorsunuz. İkiniz de canınızı sıkan şeyleri gündeme getirmekten vazgeçiyorsunuz çünkü konuşmalar sürekli yanlış yöne gidiyor. Sessizlik boşluğu dolduruyor ve mesafe büyüyor. Bu döngüyü kırmak, ikinizin de dinamiği adlandırmasını gerektirir. Şöyle bir şey: 'Perimenopozun iletişimimizi etkilediğini düşünüyorum ve bunun üstesinden birlikte gelmek istiyorum, ayrı düşmek yerine.' Bu cümle üç şey yapar — sorunu dışsallaştırır (perimenopoz, ne de olsa iki kişi değil), ilgiyi ifade eder ve işbirliğine davet eder. Hormonal sağlığı anlayan bir terapistle çift terapisi, bu aşamada son derece faydalı olabilir. İlişkiniz bozulduğu için değil, çünkü ikinizin de daha önce yönlendirmediği bir durum için yeni araçlara ihtiyacınız var. İyi bir terapist, ihtiyaçlarınızı suçlamadan ifade etmenize, duygular yükseldiğinde çatışmayı yönetmenize ve belirsizlikte bağlantıyı sürdürmenize yardımcı olabilir. Düzenli kontrol seansları da yardımcı olur. Haftada bir 15 dakikalık bir konuşma, her birinizin nasıl hissettiğini paylaştığı — hiçbir şeyi düzeltmeye çalışmadan — dürüstlük için bir alan yaratır ve söylenmemiş birikmiş birikimi önler.

Her ikisi de olabilir ve bu ayrım tedavi açısından önemlidir. Perimenopozal depresyon, tanınan bir klinik varlıktır — perimenopozun hormonal dalgalanmaları, daha önce depresyon geçmişi olmayan kadınlarda depresif epizotları tetikleyebilir ve mevcut depresyonu kötüleştirebilir. Araştırmalar, kadınların perimenopoz sırasında depresyon geliştirme olasılığının, yaşam stresörleri kontrol edilse bile, yaşamlarının diğer dönemlerine göre 2-4 kat daha fazla olduğunu göstermektedir. Belirtiler, majör depresyon ile önemli ölçüde örtüşmektedir: sürekli üzüntü, aktivitelere ilgi kaybı, yorgunluk, uyku bozukluğu, konsantrasyon zorluğu ve değersizlik veya umutsuzluk hissi. Ancak hormonal olarak tetiklenen depresyonun bazı ayırt edici özellikleri vardır: genellikle adet döngüsü ile dalgalanır (luteal fazda daha kötü), diğer perimenopoz belirtileriyle birlikte olabilir ve yalnızca standart antidepresanlara yanıt vermeyebilir. HRT — özellikle östrojen tedavisi — perimenopoz sırasında antidepresan etkiler gösterdiği, bazen yalnızca SSRI'ların etkili olmadığı durumlarda işe yaradığı gösterilmiştir. Bu nedenle, hem menopozu hem de zihinsel sağlığı anlayan bir sağlayıcıyla görüşmek kritik öneme sahiptir. Standart bir depresyon taraması hormonal bağlamı yakalayamaz. Eğer depresyon belirtileri gösteriyorsa, rolünüz nazikçe profesyonel yardım almasını teşvik etmek ve sarsılmaz duygusal destek sağlamaktır. Tanı koymaya çalışmayın — sadece fark eden, önemseyen ve yanında olan kişi olun.

Bir partneri perimenopoz sürecinde desteklemek gerçekten zordur ve bunun böyle olmadığını iddia etmek kimseye yardımcı olmaz. Daha fazla ev sorumluluğu, azalan yakınlık, ruh hali değişimlerinin etrafında yürümek, kesintiye uğramış uyku ve kendi kaynaklarınız tükendiğinde sabırlı olmanın duygusal yükü ile başa çıkıyor olabilirsiniz. Bunlar gerçek zorluklardır ve bunlarla ilgili hislerinizi geçerli kılmaktadır. Kendi mücadelelerinizi kabul edemeyeceğinizi düşünmek tuzağına düşmeyin. İki gerçeği de tutabilirsiniz: onun deneyimi daha zor, VE sizin deneyiminiz de zor. Onunla empati kurarken, kendi duygusal desteğinize de ihtiyacınız olduğunu unutmayın. En az bir güvenilir kişi bulun — bir arkadaş, bir terapist, bir destek grubu — yaşadıklarınız hakkında dürüst olabileceğiniz bir yer. Onun semptomlarının etkisi hakkında ona şikayet etmeyin; o zaten biliyor ve bunun için suçluluk hissediyor. Bu durumu, yükünü artırmadan sizin için alan tutabilecek birine taşıyın. Fiziksel sağlığınızı koruyun: egzersiz yapın, mümkün olduğunca uyuyun, iyi beslenin. Bunlar lüks değil — sürdürülebilir desteğinizi sağlayan altyapıdır. Ve herhangi bir günde duygusal olarak ne kadar absorbe edebileceğiniz konusunda içsel sınırlar koyun. Bazı günler derin sabır kaynaklarınız olacaktır. Diğer günler olmayacaktır. 'Seni seviyorum ve bugün biraz tükenmişim' demek, sınırınızı aşmak ve patlamak yerine daha sağlıklıdır.