Doğum Sonrası Pelvik Tabana İyileşme Rehberi

Pelvik taban, pelvisin alt kısmını bir hamak gibi kaplayan kaslar, bağlar ve bağ dokularından oluşan bir gruptur. Mesaneyi, rahmi ve rektumu destekler, kontinansı korur, cinsel işleve katkıda bulunur ve pelvis ile omurgayı stabilize eder. Hamilelik sırasında, bebeğin büyümesiyle birlikte onun pelvik tabanı artan ağırlığı taşımak zorunda kaldı ve relaxin hormonu bağ dokularını gevşetti. Vajinal doğum sırasında bu kaslar dinlenme uzunluğunun yaklaşık 3 katına kadar uzadı — bu, bisepsinizi 3 katına kadar uzatmaya benzer olağanüstü bir uzamadır. Duyum ve motor kontrol sağlayan pudendal sinir, doğum sırasında sıkışabilir ve geçici olarak kas fonksiyonunu azaltabilir.

Sezaryen doğumda bile pelvik taban etkilenir. Hamileliğin ağırlığı, hormonal değişiklikler ve değişen duruş bu kasları zorlar. Sezaryenle doğum yapan kadınların pelvik taban yaralanma oranları vajinal doğum yapanlara göre daha düşüktür, ancak disfonksiyondan muaf değillerdir. Levator ani yaralanmaları (ana pelvik taban kas gruplarının aşırı gerilmesi veya yırtılması) vajinal doğumların %13–36'sında meydana gelir ve forseps doğumu, uzun süreli itme ve daha büyük bebeklerle daha yaygındır.

Senin için önemli olan: doğum sonrası pelvik taban değişiklikleri neredeyse evrenseldir. Eğer o, hapşırdığında idrar kaçırma, pelvik ağırlık hissi veya ağrı yaşıyorsa — bunlar onun suçu değil, zayıflık belirtisi değil ve sadece yaşaması gereken bir şey değil. Bunlar, uygun tıbbi dikkat gerektiren tedavi edilebilir durumlardır.

Pelvik taban fizyoterapisi, doğum sonrası pelvik taban disfonksiyonu için altın standart tedavidir — yalnızca genel egzersizlerden çok daha etkili. Ancak birçok kadın bunun var olduğunu bilmez ve bu tedavi dramatik şekilde az kullanılmaktadır. Bir pelvik taban fizyoterapisti, detaylı bir geçmiş alacak ve genellikle dış gözlem, iç dijital değerlendirme (izinle ve herhangi bir zamanda durdurulabilir), merkez stabilitesi ve hareket kalıplarının değerlendirilmesi ve muhtemelen biofeedback içeren bir muayene yapacaktır. Tedavi, gerçek zamanlı geri bildirim ile hedeflenmiş kas eğitimi, sıkı kasları serbest bırakmak ve yara dokusunu hareket ettirmek için manuel terapi, merkez rehabilitasyonu, mesane ve bağırsak alışkanlıkları hakkında eğitim ve aşamalı aktivite geri dönüş planlamasını içerebilir.

Birçok uzman artık tüm doğum sonrası kadınlar için — sadece semptomları olanlar için değil — pelvik taban fizyoterapisi değerlendirmesi önermektedir, çünkü birçok sorun subklinik olup erken müdahale ile daha kolay ele alınabilir. Pelvik taban fizyoterapisi çoğu sigorta planı tarafından karşılanmaktadır ve onun jinekologundan veya ebe'sinden bir sevk alman gerekebilir. Tipik bir seans süresi 2–4 ay boyunca 6–12 seans olup, seanslar arasında evde egzersizler yapılır.

Onun partneri olarak, pelvik taban fizyoterapisinin gerçekleşmesini sağlayan kişi olabilirsin. Bölgenizdeki sağlayıcıları araştır, randevular sırasında çocuk bakımını üstlen ve bu ziyaretleri diğer tıbbi randevularla aynı öncelikle ele al. Birçok kadın lojistik, maliyet veya utanç nedeniyle pelvik taban fizyoterapisini ertelemekte veya atlamaktadır. Bu engelleri ortadan kaldırarak bunu kolay ve normal hale getirebilirsin.

Pelvik organ prolapsusu (POP), pelvik taban kasları ve dokuları zayıfladığında bir veya daha fazla pelvik organın — mesane, rahim veya rektum — vajinal kanala inmesi veya dışarı çıkması durumudur. Vajinal doğum yapmış kadınların yaklaşık %50'si muayene sırasında bir derece prolapsus yaşamaktadır, ancak birçok kadın asemptomatiktir. Semptomatik prolapsus, kadınların yaklaşık %6–8'ini etkilemektedir. Semptomlar arasında ağırlık hissi veya 'bir şeyin düşmesi', vajinal açıklıkta görünür veya hissedilir bir şişlik, idrar yapma veya bağırsak hareketlerinde zorluk, ayakta dururken kötüleşen bel ağrısı ve gün boyunca kötüleşen ve yatarken iyileşen semptomlar bulunmaktadır.

Prolapsus her aşamada tedavi edilebilir. Pelvik taban fizyoterapisi, hafif ila orta dereceli prolapsus için birinci basamak tedavidir ve semptomları önemli ölçüde iyileştirebilir. Prolapsus olan organları destekleyen ve anında rahatlama sağlayan vajinal olarak yerleştirilen bir silikon cihaz olan pessary, birçok kadın tarafından yıllarca başarılı bir şekilde kullanılmaktadır. Cerrahi, konservatif tedaviye yanıt vermeyen durumlar için ayrılmıştır.

Eğer partnerin prolapsus tanısı almışsa veya prolapsus şüphesi taşıyorsa, kendini harabe, kırık veya utanç içinde hissedebilir. Senin tepkilerin önemlidir. Bunu bir tıbbi durum olarak ele al — çünkü durum budur — korkutucu veya kırık bir şey olarak değil. Onu bunun yaygın ve tedavi edilebilir olduğunu temin et. Hızlı bir şekilde bakım almasına yardımcı ol. Onun bu durumu dile getirmekten utandığı için sessizce acı çekmesine izin verme ve en kötü senaryoları Google'da arayıp paylaşma. Prolapsus, erken müdahaleye yanıt verir, bu nedenle ne kadar erken yardım alırsa, sonuç o kadar iyi olur.

Pelvik taban iyileşmesi aylar içinde ölçülür, haftalar içinde değil — ve gerçekçi bir zaman çizelgesini anlamak, ikinizin de sabırlı ve kararlı kalmasına yardımcı olur. 0–6. haftalar başlangıç iyileşmesidir: nazik Kegel egzersizleri vajinal doğumdan birkaç gün içinde başlayabilir, ancak bu aşama kaslarla yeniden bağlantı kurmakla ilgilidir, güçlendirmekle değil. O, pek bir şey hissetmeyebilir ve bu normaldir. 6–12. haftalar, pelvik taban fizyoterapisi ile aktif rehabilitasyonun başladığı zamandır. Kontinans ve merkez işlevinde iyileşmeler genellikle burada başlar. 3–6 ay arasında, egzersizler daha zor hale gelir ve yüksek etkili aktivitelere dönüş, değerlendirme ile yönlendirilmelidir. Çoğu kadın bu aşamada idrar kaçırma, prolapsus semptomları ve cinsel işlevde anlamlı iyileşmeler görür. 6–12 ay içinde, pelvik taban işlevi çoğu kadın için önemli ölçüde iyileşmiştir, ancak bazıları bir yıldan sonra bile iyileşmeler görmeye devam eder.

İyileşme hızını etkileyen faktörler arasında yaralanmanın şiddeti, egzersizlerin tutarlılığı, onun bir fizyoterapistle çalışıp çalışmadığı, emzirme durumu (relaxin seviyesi yüksek kalır, bu da doku iyileşmesini yavaşlatabilir), genel sağlık ve genetik bulunmaktadır. Daha ciddi yaralanmaları olan kadınlar — üçüncü/dördüncü derece yırtıklar veya levator ani avulsiyonu — daha uzun iyileşme sürelerine sahip olabilirler.

Kritik uzun vadeli bakış açısı: pelvik taban sağlığı, yaşam boyu süren bir uygulamadır. Şu anda geliştirdiği egzersizler ve farkındalık, onu on yıllar boyunca destekleyecektir — perimenopoz, menopoz ve sonrasında. Hamilelik ve doğum, pelvik taban disfonksiyonu için en önemli risk faktörleridir, ancak etkileri şimdi ele alınmazsa yıllar sonra tam olarak ortaya çıkmayabilir. Bugün iyileşmeyi önceliklendirmekteki desteğin, onun sağlığı için bir ömür boyu yatırım yapmaktır.

Pelvik taban disfonksiyonu, cinsel işlevi doğrudan etkiler — ve bu, partnerin farkındalığı ve hassasiyetinin önemli olduğu bir alandır. Yaygın cinsel etkiler arasında cinsel ilişki sırasında ağrı (yara dokusu, kas gerginliği veya prolapsus nedeniyle), azalmış duyum (sinir gerilmesi veya kas zayıflığı nedeniyle), uyarılmada zorluk (pelvik taban kasları kan akışı ve dolgunlukta rol oynar), cinsellik hakkında korku veya kaygı (ağrı beklentisi, gerginlik ve kaçınma döngüsü yaratır) ve cinsel ilişki sırasında istemsiz idrar sızıntısı (yaygın ve tedavi edilebilir ama son derece utanç verici) bulunmaktadır.

Pelvik taban fizyoterapisi, bu sorunların hepsini doğrudan ele alır. Yara dokusu mobilizasyonu, yırtık veya epizyotomi yerinde ağrıyı azaltır. Kas eğitimi, güç ve duyumu geri kazandırır. Aşırı gergin kasları gevşetme (öğrenme) ağrıyı ele alır. Biofeedback, onun kaybettiği kaslarla yeniden bağlantı kurmasına yardımcı olur. Pelvik tabanla ilgili cinsel işlev sorunlarının çoğu oldukça tedavi edilebilir — ama yalnızca o, bunlar hakkında konuşmak ve yardım almak için yeterince güvende hissettiğinde.