Onun Kendine Bakımını Desteklemek — Uyku, Ziyaretçiler ve Yardım Bulmak

Yeni doğan döneminde uyku yönetimi strateji gerektirir, şehitlik değil. Amaç herkesin eşit şekilde acı çekmesi değil — ikinizin de işlev görebilmesi ve sağlıklı kalabilmesi için gereken minimum uykuyu almasıdır. Vardiyalı uyuyun. En etkili yaklaşım, geceyi bloklara ayırmaktır: bir ebeveyn, 20:00 ile 01:00 arasında bebeği alırken, diğeri ayrı bir odada kulak tıkaçları ve beyaz gürültü makinesi ile uyur, sonra değişirsiniz. Her kişi, kesintisiz 4-5 saatlik bir uyku bloğu alır. Bu, hayatta kalmak için biyolojik olarak yeterlidir, ancak ideal değildir. Eğer emziriyorsa, vardiya sistemi uyum gerektirir. Off-vardiya için bir şişe süt pompalayabilir veya emzirmeyen ebeveyn, gerçek beslemeler dışında her şeyi halledebilir — bebeği ona getirmek, bezini değiştirmek, beslemeden sonra bebeği tekrar uyutmak. 'O, tüm uyanma süresini yönetiyor' ile 'O, sen devralmadan önce sadece 15 dakika emzirmek zorunda' arasındaki fark büyüktür. Şekerlemeler önemlidir. Eğer biriniz gündüz uyuyabiliyorsa, bunu yapın. 'Bebek uyurken uyuyun' tavsiyesi can sıkıcıdır çünkü yapılması gereken yüzlerce şeyi göz ardı eder — ama diğer ebeveyn mevcut olduğunda, o şekerlemeyi korumak önceliklidir. Bunu karşılayabiliyorsanız, bir doğum sonrası doula veya gece bakıcısı tutun. Büyükannelerden veya güvenilir arkadaşlardan bir gece vardiyası almak için teklifleri kabul edin. Uyku bir lüks değildir — fiziksel iyileşmenin, zihinsel sağlığın, duygusal düzenlemenin ve ilişkinizin hayatta kalmasının temelidir.

Ziyaretçi yönetimi, doğum sonrası dönemde ortaklığın en az değerlendirilen eylemlerinden biridir. Herkes bebeği tanımak ister. Hiç kimse onun neye ihtiyacı olduğunu düşünmüyor. O kanıyor, acı çekiyor, zar zor giyinmiş, emzirmeyi öğreniyor (bu, göğüslerinin çoğu zaman açık olduğu anlamına gelir), duygusal olarak kırılgan ve çaresizce uykuya ihtiyaç duyuyor olabilir. Ziyaretçiler, onun sahip olmadığı bir misafirperverlik enerjisi gerektirir ve birçok ziyaretçi, o çay yaparken bebeği tutmayı bekler — bu, yardımcı olmanın tam tersidir. Bebeğin gelmesinden önce sınırlar koyun. Kimi görmek istediği, ne zaman ve hangi koşullarda görmek istediği hakkında bir konuşma yapın. Bazı kadınlar annelerinin hemen orada olmasını ister. Diğerleri önce iki hafta mahremiyet ister. Doğru cevap sadece onunki. Bir ziyaret politikası oluşturun ve bunu kendiniz iletin: 'İlk iki haftayı yerleşmek için alıyoruz. Ziyaretçilere hazır olduğumuzda size haber vereceğiz. Geldiğinizde, lütfen yiyecek getirin ve ziyaretinizi bir saatle sınırlayın.' Bu kaba değil — koruyucudur. Ziyaretçiler geldiğinde, kapı bekçisi olun. Yorgunluk belirtileri için onun beden dilini izleyin. Ziyaretlerin sona erdiğini duyurun: 'Geldiğiniz için çok teşekkürler — şimdi dinlenmesi gerekiyor.' O emzirmek istediğinde veya bebek huysuzlandığında, bebeği ziyaretçilerden geri alın. Sizi kaybolmuşken ziyaretçileri yönetmesi için onu yalnız bırakmayın. En iyi ziyaretçiler yardımcıdır: yemek getirir, onun uyuması için bebeği tutar, bir çamaşır yıkar ve zaman dolduğunda gider. Ziyaretçilerinize neyin yardımcı olduğunu söyleyerek onları eğitin.

Doğum sonrası ilk haftalarda, temel kendine bakım genellikle yeni doğan taleplerinin kurbanı olur. O, kendine önem vermediği için kendini ihmal etmiyor — bebeğin ihtiyaçlarıyla o kadar meşguldür ki kendi ihtiyaçları görünmez hale gelir. Her yemek yemeye başladığında bebek ağlar. Duşa girmeye gittiğinde, besleme zamanı gelir. Yatmaya çalıştığında, 20 dakika içinde tekrar kalkar. İşte burada devreye giriyorsunuz, ona kendine bakmasını söyleyerek değil (bunu biliyor), bunu mümkün kılan koşulları yaratarak. Yemek görünür hale getirin. 'Aç mısın?' diye sormayın — önüne yemek koyun. Beslerken yiyebileceği tek elle kolayca yenilebilecek yemek tabakları hazırlayın: dörde kesilmiş sandviçler, meyve, peynir, enerji barları, karışık kuruyemiş. Her zaman ulaşabileceği bir su şişesi bulundurun. Eğer 4 saattir bir şey yememişse, bir şey getirin. Duş zamanı yaratın. Bebeği alın, banyo kapısını kapatın ve ona 'İstediğin kadar zaman al' deyin. O kapıyı koruyun. Bezlerin nerede olduğunu sormak için kapıyı çalmayın. Bu, tüm gün boyunca onun tek 15 dakikalık mahremiyeti olabilir — bunu koruyun. Dinlenmeyi kolaylaştırın. Bebeği uyuduğunda ve besledikten sonra, 'Yat, ben her şeyi halledeceğim' deyin. Sonra gerçekten her şeyi halledin. Ona nerede olduğunu sormak için mesaj atmayın. Bebeği ona getirmeyin, gerçekten gerekli olmadıkça. Onun bedeni iyileşiyor ve her ekstra dinlenme saati iyileşmeyi hızlandırır.

Çoğu yeni ebeveyn, gurur, mahremiyet veya yalnız başına başa çıkabilmeleri gerektiği inancı nedeniyle mevcut yardımı büyük ölçüde kullanmaz. Bu bir hatadır. Doğum sonrası dönem, yardım kabul etmenin zayıflık değil, bilgelik olduğu nadir zamanlardan biridir. Birçok kültürde, yeni anneler geniş aile ve topluluktan haftalarca destekli iyileşme alır. Yalnız başına yönetmeye çalışan izole nükleer aile, tarihsel olarak yakın bir deneyimdir ve iyi çalışmaz. Bebek gelmeden önce, bir yardım altyapısı oluşturun. Aile ve arkadaşlarla nasıl yardımcı olabilecekleri hakkında konuşun: yemek teslimatları, temizlik ziyaretleri, bebek tutma vardiyaları, market alışverişleri, büyük çocuk alma. Yemek teslimatını koordine etmek için yemek tren uygulamalarını kullanın. Mali durumunuz uygunsa, bir doğum sonrası doula tutun — pratik destek (yemek yapma, temizlik, bebek bakımı eğitimi) ve duygusal destek (normalleşme, emzirme yardımı, ruh hali izleme) sağlarlar. İnsanlar 'Bir şeye ihtiyacınız olursa bana haber verin' dediğinde, spesifik yanıtlar verin: 'Aslında, Salı akşamı akşam yemeği getirebilir misin?' veya 'Perşembe günü bir saatliğine bebeği tutabilir misin, böylece uyuyabiliriz?' Çoğu insan gerçekten yardım etmek ister ve somut talepler almak onları rahatlatır. Mali olarak zorlanıyorsanız, topluluk kaynakları mevcuttur: doğum sonrası destek grupları (genellikle hastaneler aracılığıyla ücretsiz), beslenme desteği için WIC programları, ziyaretçi hemşire programları ve topluluk sağlık çalışanları. Yerel kaynak yönlendirmeleri için 211'i arayın.

Onun doğum sonrası zihinsel sağlığını desteklemek, büyük jestlerden ziyade, sürekli, günlük farkındalık ve bakım eylemleri ile ilgilidir. Temel dikkat: onu görüyorsunuz. Sadece yeni bir anne olarak değil, aynı zamanda zorlanan, uyum sağlayan, yas tutan, büyüyen ve karşılaştığı en zor koşullarda elinden gelenin en iyisini yapmaya çalışan bir kişi olarak. Gerçek bir merakla kontrol edin, zorunlulukla değil. 'Nasılsın?' (cevap her zaman 'İyiyim') değil, 'Bugün gerçekten nasılsın? Bunu soruyorum çünkü önemsiyorum ve gerçeği bilmek istiyorum.' Ve o size gerçeği söylediğinde, onu düzeltmeye çalışmayın. Sadece onu kabul edin. Onu karşılaştırma tuzağından koruyun. Sosyal medya, gerçek annelerin yetersiz hissetmesine neden olan annelik üzerine düzenlenmiş bir fantezidir. Eğer o Instagram'da kaydırıyorsa ve kendini daha kötü hissediyorsa, bunu nazikçe kabul edin: 'O gönderiler gerçek değil. Senin yaptığın — bunun zor, dağınık, yorucu gerçeği — gerçek ve harika.' Perinatal ruh hali ve anksiyete bozukluklarının uyarı işaretlerini izleyin: iki haftadan uzun süren sürekli üzüntü, müdahale eden düşünceler, öfke, bebek uyurken bile uyuyamama, bebekten veya sizden geri çekilme, kötü bir anne olduğu veya ailenin onsuz daha iyi olacağına dair ifadeler. Bu işaretleri gördüğünüzde, harekete geçin. Randevu alın. Randevuya gidin. Bekleme odasında oturun. Takip edin. Onun zihinsel sağlığı, kriz anında yalnızca onun sorumluluğu değildir — bu bir ekip çalışmasıdır.