Braxton Hicks vs Echte Arbeid — Een Beslissingsgids voor Partners

Dit is het moment waarvoor je je hebt voorbereid — of het moment waarop je je realiseert dat je niet genoeg hebt voorbereid. Hoe dan ook, hier is je beslissingskader.

Braxton Hicks weeën ("oefenweeën") zijn je baarmoeder die repetities doet. Ze beginnen meestal in het tweede trimester, maar worden merkbaarder in het derde. Ze voelen aan als een samentrekking of verharding van de buik — je kunt het soms voelen als je je hand op haar buik legt. Ze zijn meestal pijnloos, hoewel ze ongemakkelijk kunnen zijn.

Hier is hoe je Braxton Hicks van de echte dingen kunt onderscheiden:

Braxton Hicks zijn onregelmatig — ze volgen geen patroon. Als de weeën 8 minuten uit elkaar zijn, dan 3, dan 12, dan 6 — dat zijn Braxton Hicks. Echte arbeid weeën ontwikkelen een ritme en komen geleidelijk dichter bij elkaar.

Braxton Hicks stoppen meestal als ze van positie verandert, rondloopt, water drinkt of een warm bad neemt. Echte arbeid weeën stoppen voor niets.

Braxton Hicks worden in de loop van de tijd niet sterker. Echte arbeid weeën intensiveren — elke is harder dan de vorige, en ze zal steeds moeilijker kunnen praten tijdens de weeën.

Braxton Hicks worden meestal aan de voorkant van de buik gevoeld. Echte arbeid begint vaak in de onderrug en wikkelt zich naar de voorkant.

Jouw taak: wees de tijdwaarnemer. Wanneer ze zegt "Ik denk dat dat een wee was," open een weeën timer-app (download er nu een — Timer for Contractions, Contraction Timer+, of vergelijkbaar). Noteer de starttijd, duur en frequentie. Deze informatie is precies wat de arts of verloskundige zal vragen wanneer je belt.

De 5-1-1 regel is de standaardrichtlijn die de meeste zorgverleners gebruiken voor wanneer ze naar het ziekenhuis moeten: weeën zijn 5 minuten uit elkaar, elke duurt 1 minuut, en dit patroon is 1 uur aan de gang.

Sommige zorgverleners gebruiken 4-1-1 (4 minuten uit elkaar) of zelfs 3-1-1, afhankelijk van de omstandigheden — vooral als het ziekenhuis ver weg is, het niet haar eerste baby is (tweede labors vorderen meestal sneller), of ze risicofactoren heeft zoals Groep B streptokokken die vroege IV-antibiotica vereisen.

Vraag haar zorgverlener bij de volgende afspraak: "Wat is ons nummer om te volgen?" Een specifiek antwoord verwijdert de ambiguïteit wanneer je gestrest bent om 3 uur 's nachts.

Hier is hoe de timing er eigenlijk uitziet: weeën worden gemeten vanaf het begin van de ene tot het begin van de volgende. Dus als een wee begint om 10:00 en de volgende begint om 10:05, zijn ze 5 minuten uit elkaar. De duur wordt gemeten van het begin tot het einde van een enkele wee. Vroeg arbeid weeën kunnen 30-45 seconden duren. Actieve arbeid weeën duren 60-90 seconden.

Belangrijke uitzonderingen — ga onmiddellijk naar het ziekenhuis ongeacht de timing als: haar water breekt (vooral als de vloeistof groen of bruin is — dit duidt op meconium, wat monitoring vereist), ze zwaar bloedt, ze de drang voelt om te duwen, de bewegingen van de baby aanzienlijk zijn afgenomen, of ze minder dan 37 weken is (vroeggeboorte vereist onmiddellijke evaluatie).

Maak je geen zorgen over te vroeg gaan en naar huis gestuurd worden. Het gebeurt de hele tijd, het personeel verwacht het, en het is altijd beter om gecontroleerd te worden en naar huis gestuurd te worden dan te lang te wachten.

Eerst: het ziet er waarschijnlijk niet uit zoals in de films. Slechts ongeveer 15% van de labors begint met het breken van het water. Wanneer het gebeurt, kan het een dramatische stroom zijn — maar vaker is het een langzame, constante druppel die ze misschien verwart met urine of afscheiding. Ze kan iets zeggen als "Ik denk dat ik lekt" of "Ik kan niet zeggen of ik mezelf heb geplast."

Hier is wat je moet doen: noteer de tijd waarop het water is gebroken. Noteer de kleur en geur van de vloeistof — dit is belangrijk. Normale vruchtwater is helder of lichtgeel en heeft een milde of zoete geur (het mag niet naar urine ruiken). Als de vloeistof groen, bruin is of een vieze geur heeft, vertel het de zorgverlener onmiddellijk — groene of bruine vloeistof suggereert dat de baby meconium (eerste ontlasting) heeft gepasseerd, wat gevaarlijk kan zijn als het wordt ingeademd.

Bel de zorgverlener of de afdeling arbeid en bevalling en rapporteer: wanneer het water is gebroken, de kleur en hoeveelheid vloeistof, of ze weeën heeft en hoe ver ze uit elkaar zijn, en hoe ver ze gevorderd is.

De meeste zorgverleners willen dat vrouwen komen voor evaluatie nadat het water is gebroken, zelfs als de weeën nog niet zijn begonnen. Zodra de vruchtzak is gebroken, neemt het risico op infectie toe met de tijd, en de meeste zorgverleners geven de voorkeur aan het leveren van de baby binnen 24 uur na het breken van het water.

Ze mag geen bad nemen nadat haar water is gebroken (douchen is prima). Ze mag niets in de vagina inbrengen (geen tampons). En jullie beiden moeten seksuele gemeenschap vermijden.

In de tussentijd: leg een handdoek op de autostoel, pak de ziekenhuis tas en ga op weg. Vloeistof zal blijven lekken — dit is normaal en kan worden beheerd met een grote pad of handdoek.

Weeën voor 37 weken worden beschouwd als vroeggeboorte, en ze vereisen altijd een onmiddellijke oproep naar de zorgverlener of een reis naar de afdeling arbeid en bevalling. Dit is geen afwachtende situatie.

Tekenen van vroeggeboorte zijn regelmatige weeën (elke 10 minuten of vaker) voor 37 weken, menstruatieachtige krampen die niet verdwijnen, lage rugpijn (constant of ritmisch), bekkendruk (het gevoel dat de baby naar beneden duwt), toename van vaginale afscheiding of slijm, enige vaginale bloeding of spotting, en een stroom of druppel vloeistof (mogelijke voortijdige breuk van de vliezen).

Als ze een van deze ervaart, bel dan onmiddellijk de zorgverlener of ga naar de afdeling arbeid en bevalling. Het ziekenhuis zal haar weeën monitoren, haar baarmoederhals controleren op dilatatie, en kan een fetal fibronectin test uitvoeren (een swab die helpt voorspellen of de bevalling waarschijnlijk is binnen de komende twee weken).

Als vroeggeboorte wordt bevestigd, heeft het medische team verschillende interventies: tocolytische medicijnen kunnen weeën tijdelijk vertragen of stoppen; corticosteroïde-injecties (gegeven aan haar, niet de baby) rijpen de longen van de baby snel in het geval dat vroege bevalling niet kan worden voorkomen; en magnesiumsulfaat kan worden gegeven om de hersenen van de baby te beschermen als bevalling voor 32 weken waarschijnlijk lijkt.

Het doel is om de bevalling zo lang mogelijk veilig uit te stellen — elke extra dag in de baarmoeder is belangrijk voor de ontwikkeling van de baby. Zelfs 48 uur (genoeg tijd voor de steroïde-injecties om effect te hebben) kan een significant verschil maken in de uitkomsten.

Als partner is vroeggeboorte angstaanjagend. Je kunt je hulpeloos voelen. Maar jouw aanwezigheid en pleidooi zijn belangrijk. Stel vragen, maak aantekeningen, en zorg ervoor dat je het plan begrijpt.

De ziekenhuis tas moet tegen 36 weken zijn ingepakt — eerder als er risicofactoren voor vroeggeboorte zijn. Hier is wat er echt toe doet, van een partner die het heeft meegemaakt (en de dingen die niemand je vertelt om in te pakken).

Voor haar: comfortabele kleding om naar huis te gaan (zwangerschapsmaat — ze zal niet terug zijn naar haar pre-zwangerschapsmaat), voedingsbeha en borstcompressen als ze van plan is te borstvoeden, toiletartikelen en een haarband, telefoonoplader (de lange kabel), een kussen van thuis (ziekenhuis kussens zijn vreselijk), lippenbalsem (ziekenhuizen zijn droog en ze zal door haar mond ademen), snacks voor na de bevalling (ze zal honger hebben), en haar geboorteplan of voorkeurendocument.

Voor de baby: een outfit om naar huis te gaan, een autostoel (correct geïnstalleerd — doe dit weken van tevoren, niet op de parkeerplaats van het ziekenhuis), een deken, en luiers en doekjes (het ziekenhuis biedt deze meestal aan, maar een reserve doet geen pijn).

Voor jou: een set schone kleren, snacks en drankjes (de cafetaria sluit, en arbeid kan 24+ uur duren), een telefoonoplader, een kussen of lichte deken (de partnerstoel is niet comfortabel), contant geld of een creditcard voor parkeren en automaten, en een lijst van mensen om te informeren na de geboorte (zodat je niet door contacten hoeft te scrollen terwijl je slaapgebrek hebt).

Documenten: haar verzekeringskaart en ID, bevestiging van ziekenhuisvoorregistratie, geboorteplan, een afgedrukte lijst van haar medicijnen en allergieën, en contactinformatie van de kinderarts (je moet er een kiezen voor de bevalling).

Nog een ding: weet waar de autostoel moet komen (achterwaarts, midden van de achterbank als dat mogelijk is) en hoe je deze moet installeren. Veel brandweerkazernes en ziekenhuizen bieden gratis controles van autostoelen aan — doe dit voor week 37.