Prenatal Randevular — Ortakların Ne Zaman Orada Olması Gerekiyor

Tipik bir düşük riskli hamilelik, standart bir takvim izleyerek 12-15 prenatal ziyareti içerir: 28. haftaya kadar aylık randevular, 28-36. haftalar arasında iki haftada bir, ve 36. haftadan doğuma kadar haftalık randevular. Yüksek riskli hamilelikler daha sık izleme gerektirir.

İşte dürüst cevap: her birine katılmanıza gerek yok. Birçok ziyaret — özellikle ikinci trimesterdeki rutin aylık kontroller — kısadır: kilo kontrolü, kan basıncı, idrar örneği, karın ölçümü, kalp atışını dinleme, semptomlar hakkında sorma ve 15-20 dakikada tamamlanır. İş nedeniyle bir rutin ziyareti kaçırmak bir başarısızlık değildir.

Ama bazı randevular gerçek duygusal ve bilgilendirici ağırlık taşır ve bu randevulardaki yokluğunuz fark edilir — onun tarafından ve sağlayıcı tarafından. İlk ultrason (genellikle 8-10. haftada) kalp atışını ilk kez göreceğiniz zamandır. 20. haftadaki anatomi taraması, bebeğin gelişiminin sağlıklı görünüp görünmediğini öğrenirsiniz. 24-28. haftalardaki glukoz taraması, gestasyonel diyabetin test edildiği zamandır. 36. haftalarda yapılan Grup B Strep testi, doğum planlamasını bilgilendirir. Ve tarama sonuçlarının tartışıldığı herhangi bir randevu (NIPT veya amniyosentez sonuçları gibi) yüksek duygusal risk taşır.

Belirli kilometre taşları ziyaretlerinin ötesinde, onun sağlayıcısıyla bir ilişki kurmaya çalışın. Bebeğinizi doğuracak olan OB veya ebeye yüzünüzü ve adınızı tanıtmalısınız. Doğum odasında birlikte olduğunuzda, tıbbi ekip için tanıdık bir varlık olmak — ve bunun tersine — beklediğinizden daha önemli.

Eğer daha önce bir prenatal ziyarete gitmediyseniz, işte ne bekleyeceğiniz. Çoğu tutarlı bir format izler: hemşire vital bulguları alır (kilo, kan basıncı), bir idrar örneği alır (protein, glukoz ve enfeksiyon belirtilerini kontrol eder) ve semptomlar hakkında sorular sorar. Sonra sağlayıcı fundal yüksekliği ölçer (pubis kemiğinden rahmin üst kısmına kadar olan mesafe — bebeğin büyümesinin hızlı bir ölçüsü) ve Doppler ile fetal kalp atışını dinler.

Birinci trimester ziyaretleri kan testlerini içerir: tam kan sayımı, kan grubu ve Rh faktörü, Cinsel Yolla Bulaşan Enfeksiyon (STI) taraması, kızamıkçık bağışıklığı ve genellikle genetik tarama seçeneği (NIPT — 10-13. haftalar arasında invazif olmayan prenatal test). Bu ziyaretler bilgi yoğun olup, ikinci bir kulak bulundurmak faydalıdır.

İkinci trimester, anatomi taraması (20. hafta) ve glukoz taraması (24-28. haftalar, burada şekerli bir çözüm içip bir saat sonra kan aldırır) getirir. Eğer Rh-negatif kanı varsa, 28. hafta civarında RhoGAM aşısı alır.

Üçüncü trimester ziyaretleri daha sık hale gelir ve Grup B Strep testi (36. hafta), doğum yaklaşırken servikal kontroller ve preeklampsi için sürekli izleme (kan basıncı ve idrarda protein) içerir.

Randevularda sormaya değer sorular: Bebek doğru ölçümde mi? Onun kan basıncı nasıl gidiyor? Eğer doğum tarihini geçerse plan ne? Hastaneye ne zaman gitmeliyiz? Bugünkü ziyarete dayanarak herhangi bir endişe var mı? Telefonunuzda sürekli bir soru listesi bulundurmak, sağlayıcıya katıldığınızı gösterir ve o an hiçbir şeyin unutulmadığından emin olur.

Genetik tarama, prenatal bakımın en duygusal olarak karmaşık yönlerinden biridir ve testler yapılmadan önce sizinle partneriniz arasında gerçek bir konuşmayı hak eder — sonuçlar geldikten sonra değil.

En yaygın birinci trimester taraması NIPT (invazif olmayan prenatal test) olup, genellikle 10-13. haftalar civarında yapılan bir kan alımıdır. Down sendromu (trisomi 21), Edwards sendromu (trisomi 18) ve Patau sendromu (trisomi 13) gibi kromozomal durumları tarar. Ayrıca bebeğin cinsiyetini öğrenmek isterseniz bunu da açıklar. NIPT, yüksek riskli sonuçlar için oldukça doğrudur (trisomi 21 için %99+), ancak bazı durumlar için anlamlı bir yanlış pozitif oranı vardır — bu da anormal bir sonucun bebeğin o duruma sahip olduğu anlamına gelmediği anlamına gelir. Tanısal testler (amniyosentez veya CVS) doğrulama için gereklidir.

Testten önce birlikte tartışın: Bilgiyi ne yapacağız? Bu, önceden cevaplara sahip olmakla ilgili değil — farklı sonuçlara duygusal olarak hazırlıklı olmakla ilgilidir. Bazı çiftler hazırlık ve planlama için tarama ister. Diğerleri sonuçların kararlarını değiştirmeyeceğini bilir. Yanlış bir cevap yoktur, ancak konuşmadan gitmek, sonuçlar anormal geldiğinde bir kriz anında hayatınızın en zor konuşmasını yapacağınız anlamına gelir.

Eğer sonuçlar normalse: birlikte derin bir nefes alın. Eğer sonuçlar anormal veya belirsizse: Google'a dalmayın. Sağlayıcıyı arayın, genetik danışmanlık için yönlendirme isteyin ve gerçekleri öğrenin. Pozitif bir NIPT taraması bir tanı değildir — bu bir olasılıktır. Bir sonraki adım doğrulayıcı testtir, kararlar değil.

Sürekli olarak: karar verme sürecinde bir ortak olun, seyirci değil. Bu, ikinizin de bebeği ve taramanın duygusal ağırlığı eşit şekilde paylaşılmalıdır.

Bu, şaşırtıcı derecede yaygın bir gerginliktir ve üzerinde durmaya değer. Katılımcı bir ortak olmak ile onun tıbbi bakımında kendinizi merkezde tutmak arasında bir fark vardır. Hasta odur. Sağlayıcı ile olan ilişki esasen onun ilişkisidir. Muayene odasındaki rolünüz önce destekleyici, sonra katılımcıdır.

Katılımcı olmak: sağlayıcı güncellemesini tamamladıktan sonra netleştirici sorular sormak, her şeyi hatırlamak zorunda kalmaması için not almak, o konuşmak için çok kaygılı veya rahatsız olduğunda endişelerini savunmak ve sağlayıcının ihtiyaç duyabileceği bağlamı eklemek ("Son üç gündür baş ağrısı var" eğer bunu hatırlamadıysa) gibi görünür.

Sınırı aşmak: sağlayıcı ile konuşmayı domine etmek, randevuyu onun bakımından ziyade kendi kaygılarınıza yönlendiren sorular sormak, onun sağlayıcı önünde çelişmek veya henüz bilmek istemediği bilgileri zorlamak (bebeğin cinsiyeti gibi) gibi görünür.

Eğer katılımınızın fazla olduğunu söylediyse, dinleyin. Randevularda sizden ne istediğini ona özel olarak sorun. Belki duygusal destek için orada olmanızı istiyor ama tıbbi diyaloğu kendisi yürütmek istiyor. Belki not almanızı istiyor ama ziyaret sırasında soru sormamanızı tercih ediyor — onları sonrasına saklayın. Belki bazı konular (vücut ağırlığı, servikal muayeneler) sizin varlığınız veya sorularınızın rahatsız edici olduğunu hissettiriyor.

Amaç, onun desteklendiğini hissettiği, yönetilmediği bir işbirliği yaklaşımıdır. Her randevudan sonra hızlı bir değerlendirme yardımcı olabilir: "Bu faydalı mıydı? Bir sonraki sefer neyi farklı yapmalıyım?" Bu, doğru yapmaya yatırım yaptığınızı, sadece dahil olmaya değil.

Pratik gerçeklik, çoğu ortak her randevuya katılamaz. Çalışma programları, diğer çocuklar, lojistik — hayat prenatal bakım için durmaz. Ama duygusal gerçeklik, her kaçırılan randevunun önceliklerinizi belirten bir ifade gibi hissettirebileceğidir, bu gerçekten kaçınılmaz olsa bile.

O, kaçırılan bir randevu hakkında üzgün olduğunda, genellikle 15 dakikalık ziyaretin kendisi hakkında üzgün değildir. Yokluğunuzun sembolize ettiği şey hakkında üzgündür: Bunu yalnız mı yapıyorum? O, benim kadar önemser mi? Gerçekten önemli olduğunda orada olacak mı? Bunlar hayal kırıklığının altında yatan sorulardır ve gerçek bir yanıtı hak eder — savunmacılık değil.

Onaylama ile başlayın: "Bu durumun neden önemli olduğunu anlıyorum ve orada olamadığım için üzgünüm." Sonra başka bir şekilde yatırım gösterin. Randevu bittiği anda ona mesaj atmasını isteyin. Sağlayıcı izin veriyorsa, ziyaret sırasında onu arayın. Kalp atışını kontrol etmek için FaceTime yapın. Belirli takip soruları sorun: "Sağlayıcı kan basıncınız hakkında ne söyledi?" "Bebek hala doğru ölçümde mi?" Bu sorular, fiziksel olarak orada olamasanız bile zihinsel olarak orada olduğunuzu kanıtlar.

Uzun vadede, randevu takvimine stratejik olarak bakın. Sadece birkaçına katılabiliyorsanız, hangi randevuları önceliklendirdiğinizi ve nedenini ona söyleyin. "Anatomi taramasını, glukoz taramasını ve 37. haftadan itibaren her haftalık ziyareti engelledim" demek niyetliliği iletir. Bu, sadece uygun olduğunda gelmekten farklıdır.

Ve eğer onun için önemli olan randevuları tekrar tekrar kaçırıyorsanız, bunu kabul edin. Bahaneler olmadan özür dileyin ve ayarlama yapın. Her seferinde bunu söylemese bile, o kalıbı takip ediyor.