İkinci Trimester — Partnerlerin Bilmesi Gerekenler

İlk trimester her ikiniz için de hayatta kalma moduydu ve ikinci trimester genellikle hava almak gibi hissedilir. Onun bulantısı azalıyor, enerjisi geri dönüyor ve düşük riski dramatik şekilde düştü. Zor kısmın bittiğini hissetmek doğaldır. Ancak birçok partnerin düştüğü tuzak burada: 'o daha iyi hissediyor' ifadesini 'bana daha az ihtiyacı var' olarak yorumluyorlar.

İkinci trimester daha kolay değil — farklı. Akut fiziksel ıstırap genellikle azalır, ancak bunun yerini yeni deneyimlerin bir zinciri alır: onun bedeni artık görünür bir şekilde değişiyor, bu da kimlik ve çekicilik hakkında karmaşık duygular getiriyor. O, bebeğin hareket ettiğini hissetmeye başlıyor (genellikle 18-22. haftalar arasında), bu hem büyülü hem de garip. Yaklaşık 20. haftada yapılan anatomi taraması heyecan ve kaygının bir karışımını getiriyor.

Bu aynı zamanda ebeveyn olmanın duygusal ağırlığının gerçek olmaya başladığı zamandır. İlk trimester hayatta kalmakla ilgiliydi; ikinci trimester ise işleme ile ilgilidir. O, çocuk bakımı, finanslar, kariyer yolu, nasıl bir ebeveyn olacağı, ilişkinin nasıl değişeceği hakkında düşünüyor. Bunlar ağır düşünceler ve bunlar olurken bedeni dönüşmeye devam ediyor.

Desteklerinizi geliştirmeli, azaltmamalısınız. Kriz yönetiminden aktif ortaklığa geçin: randevulara gidin, doğum planlarını araştırın, bebek odasını hazırlamaya başlayın, ebeveynlik değerleri hakkında konuşmalar yapın. İkinci trimester, gelecekte olacaklar için altyapıyı — lojistik ve duygusal — inşa etmek için penceredir.

14 ile 27. haftalar arasında hamilelik görünür hale gelir. Onun karnı büyüyor, göğüsleri değişiyor, kalçaları genişleyebilir ve beklemediği yerlerde kilo alıyor olabilir. Yabancılardan istenmeyen yorumlar alıyor ("Sen kocaman oldun!" "İkiz olmadığından emin misin?"), kıyafetleri ona uymuyor ve bedeni kontrol edemediği şekillerde dönüşürken izliyor.

Hamile bedeninden güç alan kadınlar bile, bildikleri beden için yas tutma anları yaşayabilir. O, öğle vakti karnındaki çıkıntıyı sevebilir ve gece yarısı çatlaklar hakkında ağlayabilir. Her iki duygu da gerçektir ve geçerlidir.

Ona ihtiyacınız olan şey sürekli bir övgü akışı değil — samimi, spesifik, istenmeyen bir onaydır. "Güzel görünüyorsun" hoş ama belirsizdir. "Çocuğumuzu taşırken ne kadar güçlü göründüğünü seviyorum" veya "Bedeninin bunu yapmasını izlemek benim için inanılmaz" gibi ifadeler daha farklı bir etki yaratır çünkü spesifiktir ve değişiklikleri olumlu bir şekilde çerçeveler.

Fiziksel yakınlık da önemlidir. Eğer ona dokunmaktan geri çekildiyseniz — belki de bilinçsizce, çünkü bedeni farklı hissediyor — o bunu fark eder. Fiziksel yakınlığı başlatmaya devam edin: elini tutmak, sırtını ovmak, karnına dokunmak (eğer hoşlanıyorsa), sarılmak. Bu jestler, ona hala çekildiğinizi ve değişen bedeninin hislerinizi değiştirmediğini iletir.

Onun yemeğini denetlemeyin. Kilo alımı hakkında yorum yapmayın. Beden boyutu hakkında şaka yapmayın. Bu şeyler zararsız görünebilir ama o zaten bedenine dair karmaşık duygularla başa çıkarken ağır bir şekilde düşer. Eğer beden endişelerini gündeme getirirse, dinleyin. Duygularını sorgulamayın — sadece onlarla birlikte olun.

Anatomi taraması (20 haftalık ultrason veya hamileliğin ortası taraması olarak da adlandırılır) hamileliğin en önemli randevularından biridir ve kesinlikle orada olmalısınız.

Bu hızlı bir kalp atışı kontrolü değil. Bu, bir teknisyenin bebeğin beynini, omurgasını, kalbini, böbreklerini, uzuvlarını ve diğer organlarını incelediği detaylı 30-60 dakikalık bir ultrason. Büyümeyi ölçer, plasentayı ve amniyotik sıvıyı kontrol eder ve yapısal anormallikler arar. Cinsiyetini öğrenmek istiyorsanız, genellikle burada öğrenirsiniz.

Bu randevunun duygusal ağırlığı büyüktür. Birçok çift için, bebek ekran üzerinde bebek gibi görünmeye başladığı ilk zamandır — bir leke veya fıstık değil, yüzü, parmakları ve ayak parmakları olan tanınabilir bir insan. Bu genellikle hamileliği dramatik bir şekilde daha gerçek hissettirir.

Ama partnerlere kimse bunun korkutucu olabileceğini söylemez: anatomi taraması aynı zamanda korkutucu olabilir. Tarama sonuçlarının yaklaşık %3-5'inde, sonografiker daha fazla değerlendirme gerektiren bir bulgu tespit eder — yumuşak bir belirteç, alışılmadık bir ölçüm veya yapısal bir endişe. Bunların çoğu genellikle bir şey çıkmaz, ancak 'kalbe daha yakından bakmamız gerekiyor' demek, neşeli bir deneyim beklerken korkutucudur.

Eğer sonografiker sessizse veya bir alanda uzun zaman alıyorsa, panik yapmayın — titiz çalışıyorlar. Eğer bir şey işaretlerlerse, unutmayın: bir taramadaki bulgu bir tanı değildir. Daha fazla bilginin başlangıcıdır. O anki işiniz, mevcut kalmak, onun elini tutmak ve sağlayıcıya bir sonraki adımların ne olduğunu sormaktır.

Hızlanma — onun bebeğin hareket ettiğini ilk hissettiği an — genellikle ilk hamileliklerde 18-22. haftalar arasında gerçekleşir, bazen sonraki hamileliklerde daha erken. Bu, yalnızca onun hissedebileceği hafif titremelerle başlar, patlayan mısır veya karnındaki baloncuklar gibi. Hareketler dışarıdan hissedilecek kadar güçlü hale gelmesi birkaç hafta alacaktır.

Bu, partnerler için şaşırtıcı derecede duygusal bir samimiyet açığı yaratır. O, bebekle fiziksel, somut bir bağlantı kuruyor ve bunu henüz paylaşamıyorsunuz. O, "bebek tekme atıyor!" diyebilir ve siz elinizi karnına koyup hiçbir şey hissetmezsiniz. Bu normaldir, ancak kendi hamileliğinizden dışlanmış hissetmenize neden olabilir.

Hareketlerin daha güçlü hale gelmesini beklemek yerine, şimdi bağlantı kurmanın başka yollarını bulun. Karnına konuşun — bebek, 23. haftadan itibaren dış sesleri duymaya başlar ve daha düşük tonlu sesler (sizin gibi) amniyotik sıvıdan özellikle iyi iletilir. Sesli okuyun. Müzik çalın. İlk başta saçma gelebilir, ancak araştırmalar bebeklerin doğumdan sonra tanıdık sesleri tanıdığını gösteriyor.

Ona ne hissettiğini tarif etmesini isteyin. Karnının neresinde? Ne hissediyor? Bebek en aktif olduğunda? Bu, hissedemediğinizde bile konuşmada kalmanızı sağlar. Hareketler yeterince güçlü hale geldiğinde (genellikle 24-28. haftalar arasında), bunu bir ritüel haline getirin: birlikte yatakta uzanın, onun eli sizin elinizi doğru noktaya yönlendirsin.

Bağlantı açığı geçicidir. Üçüncü trimesterde, odanın karşısında onun karnının hareket ettiğini izleyeceksiniz. Şu anda, varlık, konuşma ve beklenti yoluyla bağlantı kurmaya odaklanın.

İkinci trimester genellikle çiftlerin ilişkilerini yeniden müzakere etmeye başladığı zamandır — bazen bilinçli olarak, bazen de sürtüşme yoluyla. Hamilelik artık gerçektir, ebeveynlik yaklaşmaktadır ve her ikiniz de bunun kimliğiniz, ortaklığınız ve geleceğiniz için ne anlama geldiğiyle başa çıkıyorsunuz.

Cinsel dinamikler genellikle değişir. Bazı kadınlar ikinci trimesterde libido artışı yaşarken (artan kan akışı ve östrojen sayesinde), diğerleri hiç ilgi göstermez. Fiziksel konfor bir faktör haline gelir — bazı pozisyonlar artık işe yaramaz ve o, değişen bedeni hakkında kendini rahatsız hissedebilir. Anahtar, açık, baskı yapmayan bir iletişimdir. Ona neyin iyi hissettirdiğini sorun. Onun izinden gidin. Ve eğer cinsellik bir süre masada değilse, diğer yollarla fiziksel yakınlığı sürdürün: sarılma, masaj, el tutma.

Konuşma dinamikleri de değişir. O, bebek hakkında sürekli konuşmak isteyebilir — isimler, bebek odası renkleri, doğum planları — siz hala her şeyin gerçekliğini kendi hızınızda işliyorsunuz. Ya da tersine: siz her şeyi planlamaya hazır olabilirsiniz, o ise bir gün bir seferde ilerlemek isteyebilir. Hiçbir hız yanlış değildir, ancak farkın kabul edilmesi gerekir, böylece kimse ihmal edilmiş veya baskı altında hissetmez.

Finansal stres şimdi genellikle ortaya çıkar. Bebek eşyaları pahalıdır, çocuk bakımı maliyetleri korkunçtur ve eğer bir ebeveyn çalışma saatlerini azaltmayı düşünüyorsa, hesaplar gerçek hale gelir. Bu konuşmaları erken ve dürüst bir şekilde yapın. Bir bütçe oluşturun. Bir bebek fonu başlatın. İkinci trimesterde yaptığınız finansal planlama, üçüncü trimesterdeki paniği azaltır.

Daha derin bir değişim: artık sadece partner değilsiniz — birlikte ebeveyn oluyorsunuz. Şimdi sahip olduğunuz değerler, roller, iş bölümü ve ebeveynlik felsefesi hakkında yaptığınız konuşmalar, temeli atıyor. Bunları bebek gelmeden önce başlatın ve tüm dikkatinizi talep etmeden önce.