İlk Trimester - Bir Partnerin Hayatta Kalma Rehberi

Tamamen normal. İlk trimester yorgunluğu, yaşadığın hiçbir yorgunluğa benzemez - bu "Geç saatlere kadar uyudum" yorgunluğu değil, "Öğleden sonra 2'de gözlerimi açık tutamıyorum" yorgunluğudur. Vücudu sıfırdan tamamen bir plasenta oluşturuyor, kan hacmi neredeyse %50 artıyor ve progesteron seviyeleri fırlıyor. Progesteron esasen bir sedatiftir. Hamileliği sürdüren hormondur ve yan etkilerinden biri, onu uyuşmuş hissettirmesidir.

O, geceleri 10-12 saat uyuyabilir ve yine de bir şeye ihtiyaç duyabilir. Akşam saat 7'de kanepede uyuyakalabilir. Normalde kolayca hallettiği şeyleri yapamayabilir - akşam yemeği pişirmek, spor salonuna gitmek, hatta bir sohbet etmek. Bu tembellik değil. Bu, vücudunun hamileliğin en kritik gelişim dönemine büyük enerji yönlendirmesidir.

İlk trimester, sinir tüpünün oluştuğu, kalbin atmaya başladığı ve her ana organ sisteminin gelişmeye başladığı zamandır. Vücudu inşaat seviyesinde bir iş yapıyor. Yorgunluk genellikle 8-10. haftalar civarında zirve yapar ve 13-14. haftalarda azalmaya başlar, ancak herkesin zaman çizelgesi farklıdır.

Bunu daha zor hale getiren şey: henüz kimseye hamile olduğunu söylememiş olabilir, bu yüzden işte ve arkadaşlarıyla normal bir şekilde davranmaya çalışırken kendini kötü hissediyor. Planları iptal ettiğini veya erken ayrıldığını açıklayamıyor. Bu izolasyon, yorgunluğu artırıyor.

"Sabah bulantısı" terimi, tıbbın en acımasız yanlış adlandırmalarından biridir. Çoğu kadın için, ilk trimesterdeki mide bulantısı, her gün, tüm gün süren bir deneyimdir ve genellikle 6-10. haftalar arasında zirve yapar. Hamile kadınların yaklaşık %70-80'i bunu yaşar ve yaklaşık %3'ü tıbbi tedavi gerektirecek kadar şiddetli hale gelir (hiperemezis gravidarum).

İşte olanlar: hCG (insan koryonik gonadotropin), hamilelik testlerinin tespit ettiği hormon, erken hamilelikte yaklaşık her 48 saatte bir iki katına çıkar. Bu hızlı hormonal artış, mide bulantısının ana nedenlerinden biridir. Ayrıca, onun koku alma duyusu süper insan seviyesine çıkmıştır - daha önce hiç fark etmediği şeyler (parfümün, yemek yağı, buzdolabının içi) şimdi mide bulantısı veya kusma dalgalarını tetikleyebilir.

Gerçekten yardımcı olan şey kişiden kişiye değişir, ancak yaygın stratejiler şunlardır: üç büyük öğün yerine küçük, sık öğünler; yavan karbonhidratlar (kraker, tost, sade pirinç); her türlü zencefil (çay, şekerleme, şeker); küçük yudumlarla su içmek; yataktan kalkmadan önce bir şeyler yemek; ve her ne olursa olsun aç karnı olmaktan kaçınmak.

Senin rolün pratik: onun tolere edebileceği yiyecekleri öğren ve bunları stokla. Yemek kokusu onu rahatsız ediyorsa, yemek hazırlığını üstlen veya dışarıdan sipariş ver. Buzdolabında zencefilli gazoz veya limon suyu bulundur. Sabah oturmadan önce yiyebilmesi için krakerleri gece lambasının üzerine koy. Mutfak temizliğini daha sık yap - yemek kokuları kalır.

Eğer günde birkaç kez kusuyorsa, 24 saat boyunca sıvı alamıyorsa veya kilo kaybediyorsa, bu normal sabah bulantısından öte bir durumdur. Sağlık hizmet sağlayıcısını ara - IV sıvılara veya mide bulantısı ilaçlarına ihtiyacı olabilir.

Bu korku mantıklıdır, mantıksız değildir. Bilinen hamileliklerin yaklaşık %10-20'si düşükle sonuçlanır ve bunların yaklaşık %80'i ilk trimesterde gerçekleşir - çoğu 12. haftadan önce. O bu rakamların farkında, forumları okudu ve her kasılma, kramp veya tuvalet ziyareti bir korku dalgası getiriyor. Bu, istatistiksel olarak gerçek bir risk olduğu için, onun aklını başından alacak bir kaygı değil.

Bu durumu partnerler için özellikle zor hale getiren şey: sen de korkuyorsun, ama senin olumlu olmanı bekleyen söylenmemiş bir beklenti var. Onu teselli etmek istemekle, tutamayacağın sözler vermekten kaçınmak arasında kalabilirsin. Her iki içgörü de geçerlidir.

En iyi yaklaşım, dürüst bir varlık olmaktır. "Her şey yolunda gidecek" yerine (bunu bilemezsin), "Ne olursa olsun buradayım" veya "Ne gelirse birlikte başa çıkacağız" demeyi dene. Bu, belirsizliği kabul ederken, senin bir takım olduğunuzu onaylar. Yanlış bir kesinlikten daha rahatlatıcıdır.

Kaygıyı azaltan dönüm noktalarıyla ona yardımcı ol: kalp atışını duymak (genellikle 8-10. haftalarda Doppler ile), sağlıklı bir ultrason görmek, 12. haftaya ulaşmak (düşük riski yaklaşık %2-3'e düştüğünde). Her dönüm noktası küçük bir nefes alma gibidir.

Eğer kaygısı günlük yaşamını tüketiyorsa - uyuyamıyor, yiyemiyor, başka hiçbir şeye odaklanamıyorsa - bu perinatal kaygıdır ve tedavi edilebilir. Onun kadın doğum uzmanı yardımcı olabilir ve hamilelikte faydanın riski aştığı durumlarda ilaç kullanmakta bir sakınca yoktur. Tedavi edilmemiş şiddetli kaygı, komplikasyonlar için bir risk faktörüdür.

12 haftalık kural - ikinci trimesterde duyurmak için bekleme geleneği - ilk trimesterden sonra düşük riskinin önemli ölçüde düştüğü için vardır. Ancak bu iyi niyetli kılavuz, ikiniz için de benzersiz bir izolasyon deneyimi yaratır.

O fiziksel olarak kötü durumda - mide bulantısı, yorgun, duygusal olarak hassas - ve işte, aile toplantılarında, arkadaşlarla akşam yemeğinde hiçbir şey olmuyormuş gibi davranmak zorunda. İçecekleri reddediyor, etkinliklerden erken ayrılıyor, belki işte zorlanıyor ve nedenini açıklayamıyor. Bu sırrı sen de taşıyorsun, onun mücadele ettiğini izliyor ve kendi heyecanını veya korkunu kimseyle paylaşamıyorsun.

Çoğu tavsiyenin sana söylemediği şey şu: 12 haftalık kural bir kılavuzdur, bir yasa değil. Birçok çift, birkaç güvenilir kişiye erken söylemekten fayda sağlar - yakın bir arkadaş, bir kardeş, bir ebeveyn. Sorulması gereken soru "Ne zaman söylemek güvenli?" değil, "Bir şey ters giderse kimin desteğini isteriz?" Bu, erken söylemeye değer olan kişilerdir.

Bir veya iki sırdaşın olması, ilk trimesteri dönüştürür. O, bir toplantıda mide bulantısını gizlerken mesaj atabileceği birine sahip. Sen de kendi hislerin hakkında konuşabileceğin birine sahip olursun. En kötü senaryo gerçekleşirse, yalnız başına yas tutmuyorsun.

Bunu birlikte tartışın. Bazı çiftler hamileliğin mümkün olduğunca özel bir koza olmasını ister. Diğerleri destek ağına ihtiyaç duyar. Yanlış bir cevap yoktur - ancak kararı birlikte verin, sessizliğe düşmek yerine.

Kendini hızla dalgalanan hormonlar karışımıyla enjekte ettiğini hayal et, aynı zamanda uykusuz, mide bulantılı, düşük korkusu içinde ve olan biteni kimseye anlatamıyorsun. İşte onun ilk trimesteri. Duygusal dalgalanmalar bir karakter kusuru değil - bunlar nörokimyasal bir gerçektir.

İlk trimesterde östrojen ve progesteron seviyeleri dramatik bir şekilde artar, bu da ruh halini düzenleyen serotonin ve dopamin gibi nörotransmitterleri doğrudan etkiler. O, bir köpek maması reklamında ağlayabilir, yanlış yerleştirilmiş bir mutfak havlusuna öfkelenebilir ve aynı saatte açıklanamaz bir şekilde mutlu hissedebilir. Duygularından senin kadar sıkça şaşırır.

Burada çoğu partnerin zorlandığı kısım: bu duygusal dalgalanmanın bir kısmı sana yönlendirilecektir. Bunun nedeni senin bir şey yanlış yapman değil, onun hayatındaki en güvenli kişi olmandır. Patronuna çıkışamaz veya bir toplantıda ağlayamaz, bu yüzden duygusal boşalma evde, seninle gerçekleşir.

Bu, kötü muameleye maruz kalmayı kabul etmen gerektiği anlamına gelmez. Duygusal tepkisellik (kolayca ağlamak, sinirli olmak, daha fazla güvenceye ihtiyaç duymak) ile sürekli nazik olmama arasında bir fark vardır. Eğer sana çıkışıyorsa, küçük şeyleri görmezden gel. Eğer yaralayıcı bir davranış kalıbı gelişirse, nazikçe şunu söylemek adildir: "Geçtiğin zorluğu anlıyorum ve seni desteklemek istiyorum. Ama aynı zamanda birbirimize nazik olmamız gerektiğini de istiyorum."

En önemlisi: puan tutma. İlk trimester tartışmalarını ona karşı kullanma. Onları daha sonra gündeme getirme. Bu dönem geçicidir ve bunu nasıl yönettiğin, onun hamilelik boyunca seninle kırılgan hissetme güvenliğini belirler.

Bu, neredeyse her ilk trimester partnerinin sorduğu bir sorudur ve arkasındaki hayal kırıklığı geçerlidir. Mide bulantısını gideremezsin. Hamileliğin devam edeceğini garanti edemezsin. Onun vücudunda neler olduğunu göremezsin. Bu, hayatlarınızın en önemli olayının kenarında duruyormuşsun gibi hissettirebilir.

Ama işte, daha sonra geriye dönüp baktığında sana söyleyeceği şey: görünmez trimesterde orada olan partnerler, sarsılmaz bir güven inşa edenlerdir. Kahramanca bir şey yaptıkları için değil - ama ona inandıkları, davranışlarını ayarladıkları ve küçük yollarla sürekli olarak orada oldukları için.

Pratikte bu, onun sormadan ihtiyaçlarını tahmin etmek anlamına gelir. Eğer mide bulantısı yaşıyorsa, mutfak onun uyanmadan önce temiz olmalıdır. Eğer yorgunsa, akşam rutini zaten halledilmiş olmalıdır. Eğer kaygılıysa, sen zaten yeterince okumuşsun ki panik yapmadan bilgilendirilmiş bir sohbet yapabilirsin.

Duygusal olarak, kredi almadan var olmak anlamına gelir. Ona teşekkür edecek enerjisi olmayabilir. Yaptığın ekstra şeyleri fark etmeyebilir. Yine de yap, çünkü bu tanınma ile ilgili değil - birlikte nasıl ebeveynlik yapacağınızın temelini inşa etmekle ilgilidir.

Kendi hamilelik eğitiminize şimdi başlayın. Bir kitap okuyun (Armin Brott'un "Bekleyen Baba" kitabı iyi bir başlangıçtır). Her hafta gelişimsel olarak neler olduğunu anlayın. Prenatal randevu takvimini öğrenin, böylece nelerin geleceğini bilirsiniz. Onun deneyimini anlamak için kendi zamanınızı yatırdığınızı gördüğünde, kelimelerin iletemediği bir şey iletirsiniz: Ben seninle birlikteyim.